|  |





. .
Α. Λοιμός. Μῆνις.

. . , , 1949.
. . .
. . .
. : Homer. Ilias. T. I (IIII) C. F. Ameis, C. Hentze. 7 Aufl. ed. P. Cauer. LeipzigBerlin, Teubner, 1913 ( IP , ).

, , , ,
, ,
,
Μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληιάδεω Ἀχιλῆος
οὐλομένην, ἣ μυρί Ἀχαιοῖς ἄλγε ἔθηκεν,
πολλὰς δ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄιδι προΐαψεν
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
5 . , ,
, , ,
, , .
?
́ . ,
οἰωνοῖσί τε δαῖτα  Διὸς δ ἐτελείετο βουλή, 
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
τίς τ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;
Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός. ὃ γὰρ βασιλῆι χολωθεὶς
10 .
- , - .
,
, .
, ,
νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,
οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα
Ἀτρεϊδης. ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ ἀπερείσι ἄποινα,
στέμματ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
15 ,
  , :
́ !
, ́ ,
!
χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς,
Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν·
Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐυκνήμιδες Ἀχαιοί,
ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματ ἔχοντες
ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ οἴκαδ ἱκέσθαι·
20 ,
, 븭 .

.
́ ;
παῖδα δ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δ ἄποινα δέχεσθαι
ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ
αἰδεῖσθαί θ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·
ἀλλ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ,
25 , :
, , !
, !
, .
! ,
ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ ἐπὶ μῦθον ἔτελλεν·
μή σε, γέρον, κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω
ἢ νῦν δηθύνοντ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα·
μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο.
τὴν δ ἐγὼ οὐ λύσω· πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν
30 , , , 븭,
.
, !
. , ,
.
ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης,
ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιάουσαν.
ἀλλ ἴθι, μή μ ἐρέθιζε, σαώτερος ὥς κε νέηαι.
ὣς ἔφατ, ἔδδεισεν δ ὁ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ·
βῆ δ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
35 ,
́, :
, , ,
!
, , - ,
πολλὰ δ ἔπειτ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ ὁ γεραιὸς
Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠύκομος τέκε Λητώ·
κλῦθί μευ, ἀργυρότοξ, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας
Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις,
Σμινθεῦ. εἴ ποτέ τοι χαρίεντ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα,
40
, :
!
, . .
, ,
ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρί ἔκηα
ταύρων ἠδ αἰγῶν, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·
τείσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν.
ὣς ἔφατ εὐχόμενος· τοῦ δ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.
βῆ δὲ κατ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ,
45 , ;
, ,
. , .
, ;
.
τόξ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·
ἔκλαγξαν δ ἄρ ὀιστοὶ ἐπ ὤμων χωομένοιο,
αὐτοῦ κινηθέντος· ὃ δ ἤιε νυκτὶ ἐοικώς.
ἕζετ ἔπειτ ἀπάνευθε νεῶν, μέτα δ ἰὸν ἕηκεν·
δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ ἀργυρέοιο βιοῖο.
50 ,
.
.
.
,
οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς,
αὐτὰρ ἔπειτ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς
βάλλ· αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.
ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο,
τῇ δεκάτῃ δ ἀγορήνδε καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·
55 :
, .
, , ,
, :
, , ,
τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·
κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνῄσκοντας ὁρᾶτο.
οἵ δ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο,
τοῖσι δ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
Ἀτρεΐδη, νῦν ἄμμε πάλιν πλαγχθέντας ὀίω
60 , :
, .
- ,
: .
, :
ἂψ ἀπονοστέειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν,
εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς.
ἀλλ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα
ἢ καὶ ὀνειροπόλον  καὶ γὰρ τ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, 
ὅς κ εἴποι, ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,
65 , ?

, ?
.
, .
εἴ τ ἄρ ὅ γ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται εἴ θ ἑκατόμβης·
αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων
βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.
ἦ τοι ὅ γ ὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετο. τοῖσι δ ἀνέστη
Κάλχας Θεστορίδης, οἰωνοπόλων ὄχ ἄριστος,
70 , , , , ,

, .
, :
! , ,
ὃς ᾔδη τά τ ἐόντα τά τ ἐσσόμενα πρό τ ἐόντα,
καὶ νήεσσ ἡγήσατ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω
ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
ὦ Ἀχιλεῦ, κέλεαί με, διίφιλε, μυθήσασθαι
75 , 븭 -.
. ,  ,
, .
, ,
, .
μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος.
τοιγὰρ ἐγὼ ἐρέω· σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον
ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν.
ἦ γὰρ ὀίομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων
Ἀργεΐων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί.
80 , ́.
,
, ,
. , ?
:
κρείσσων γὰρ βασιλεύς, ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηι·
εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ,
ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ,
ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι. σὺ δὲ φράσαι, εἴ με σαώσεις.
τὸν δ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
85 , .
, ,
, , :
, , ,
, ,
θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον, ὅ τι οἶσθα.
οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα διίφιλον, ᾧ τε σύ, Κάλχαν,
εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις,
οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο
σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσὶ βαρείας χεῖρας ἐποίσει
90 , ,
!
:

, : ,
συμπάντων Δαναῶν, οὐδ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς,
ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.
καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·
οὔτ ἄρ ὅ γ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὔθ ἑκατόμβης,
ἀλλ ἕνεκ ἀρητῆρος, ὃν ἠτίμησ Ἀγαμέμνων
95 .
, .
,

, ,  ,
οὐδ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ ἄποινα,
τοὔνεκ ἄρ ἄλγε ἔδωκεν ἑκηβόλος ἠδ ἔτι δώσει.
οὐδ ὅ γε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἀπώσει,
πρίν γ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην
ἀπριάτην ἀνάποινον, ἄγειν θ ἱερὴν ἑκατόμβην
100 . .
.
, .
.
. .
ἐς Χρύσην· τότε κέν μιν ἱλασσάμενοι πεπίθοιμεν.
ἦ τοι ὅ γ ὣς εἰπὼν κατ ἄρ ἕζετο. τοῖσι δ ἀνέστη
ἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ἀχνύμενος· μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι
πίμπλαντ, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετάοντι ἐίκτην.
105 , :
! !
.
, .
, ,
Κάλχαντα πρώτιστα κάκ ὀσσόμενος προσέειπεν·
μάντι κακῶν, οὔ πώ ποτέ μοι τὸ κρήγυον εἶπας·
αἰεί τοι τὰ κάκ ἐστὶ φίλα φρεσὶ μαντεύεσθαι,
ἐσθλὸν δ οὔτε τί πω εἶπας ἔπος οὔτε τέλεσσας.
καὶ νῦν ἐν Δαναοῖσι θεοπροπέων ἀγορεύεις,
110 ,

. !
. , ,
:
ὡς δὴ τοῦδ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει,
οὕνεκ ἐγὼ κούρης Χρυσηίδος ἀγλά ἄποινα
οὐκ ἔθελον δέξασθαι,  ἐπεὶ πολὺ βούλομαι αὐτὴν
οἴκοι ἔχειν. καὶ γάρ ῥα Κλυταιμνήστρης προβέβουλα
κουριδίης ἀλόχου, ἐπεὶ οὔ ἑθέν ἐστι χερείων,
115 , .
: , .
, .
́ ,
,  ?
οὐ δέμας οὐδὲ φυήν, οὔτ ἂρ φρένας οὔτε τι ἔργα.
ἀλλὰ καὶ ὣς ἐθέλω δόμεναι πάλιν, εἰ τό γ ἄμεινον·
βούλομ ἐγὼ λαὸν σόον ἔμμεναι ἢ ἀπολέσθαι.
αὐτὰρ ἐμοὶ γέρας αὐτίχ ἑτοιμάσατ, ὄφρα μὴ οἶος
Ἀργεΐων ἀγέραστος ἔω, ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικεν.
120 , .
. :
, !
?
;
λεύσσετε γὰρ τό γε πάντες, ὅ μοι γέρας ἔρχεται ἄλλῃ.
τὸν δ ἠμείβετ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
Ἀτρεΐδη κύδιστε, φιλοκτεανώτατε πάντων,
πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί;
οὐδέ τί που ἴδμεν ξυνήια κείμενα πολλά·
125 ́, ;
, , .
.
, , ,
.
ἀλλὰ τὰ μὲν πολίων ἒξ ἐπράθομεν, τὰ δέδασται,
λαοὺς δ οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ ἐπαγείρειν.
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν τήνδε θεῷ πρόες, αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
τριπλῇ τετραπλῇ τ ἀποτείσομεν, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι.
130 :
, , , 
: !
, , , ,
, ? , ?
τὸν δ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·
μὴ δὴ οὕτως ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελ Ἀχιλλεῦ,
κλέπτε νόῳ, ἐπεὶ οὐ παρελεύσεαι οὐδέ με πείσεις.
ἦ ἐθέλεις, ὄφρ αὐτὸς ἔχῃς γέρας, αὐτὰρ ἔμ αὔτως
ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδ ἀποδοῦναι;
135 ,
, .
,
, ,
; , !
ἀλλ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί,
ἄρσαντες κατὰ θυμόν, ὅπως ἀντάξιον ἔσται 
εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι·
ἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας ἢ Ὀδυσῆος
ἄξω ἑλών· ὃ δέ κεν κεχολώσεται, ὅν κεν ἵκωμαι.
140 , , .
,
,
, .
-, , 
ἀλλ ἦ τοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις.
νῦν δ ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν,
ἒς δ ἐρέτας ἐπιτηδὲς ἀγείρομεν, ἒς δ ἑκατόμβην
θείομεν, ἄν δ αὐτὴν Χρυσηίδα καλλιπάρῃον
βήσομεν. εἷς δέ τις ἀρχὸς ἀνὴρ βουληφόρος ἔστω,
145 , , ,
, , ,
, .
, :
, , , !
ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεὺς ἢ δῖος Ὀδυσσεὺς
ἠὲ σύ, Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατ ἀνδρῶν,
ὄφρ ἡμῖν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερὰ ῥέξας.
τὸν δ ἄρ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
ὤ μοι, ἀναιδείην ἐπιειμένε, κερδαλεόφρον,
150  
- ?
, -
? .
, , 
πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν
ἢ ὁδὸν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι;
οὐ γὰρ ἐγὼ Τρώων ἕνεκ ἤλυθον αἰχμητάων
δεῦρο μαχεσόμενος, ἐπεὶ οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν·
οὐ γάρ πώ ποτ ἐμὰς βοῦς ἤλασαν οὐδὲ μὲν ἵππους,
155 , , ,
;
, , .
, , , , ,
, !
οὐδέ ποτ ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ
καρπὸν ἐδηλήσαντ, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ μεταξὺ
οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα·
ἀλλὰ σοί, ὦ μέγ ἀναιδές, ἅμ ἑσπόμεθ, ὄφρα σὺ χαίρῃς,
τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε, κυνῶπα,
160 .
, ,
.
,
- .
πρὸς Τρώων· τῶν οὔ τι μετατρέπῃ οὐδ ἀλεγίζεις.
καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς,
ᾧ ἔπι πόλλ ἐμόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.
οὐ μὲν σοί ποτε ἶσον ἔχω γέρας, ὁππότ Ἀχαιοὶ
Τρώων ἐκπέρσωσ εὖ ναιόμενον πτολίεθρον·
165
; ,
  . , ,
, .
!
ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον πολυάικος πολέμοιο
χεῖρες ἐμαὶ διέπουσ, ἀτὰρ ἤν ποτε δασμὸς ἵκηται,
σοὶ τὸ γέρας πολὺ μεῖζον, ἐγὼ δ ὀλίγον τε φίλον τε
ἔρχομ ἔχων ἐπὶ νῆας, ἐπεί κε κάμω πολεμίζων.
νῦν δ εἶμι Φθίηνδ, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
170 . ,
!
:
, , !
; ;
οἴκαδ ἴμεν σὺν νηυσὶ κορωνίσιν, οὐδὲ σ ὀίω
ἐνθάδ ἄτιμος ἐὼν ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν.
τὸν δ ἠμείβετ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
φεῦγε μάλ, εἴ τοι θυμὸς ἐπέσσυται, οὐδέ σ ἐγώ γε
λίσσομαι εἵνεκ ἐμεῖο μένειν· πάρ ἐμοί γε καὶ ἄλλοι,
175 , .
, .
, .
, . .
, .
οἵ κέ με τιμήσουσι, μάλιστα δὲ μητίετα Ζεύς.
ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων·
αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε.
εἰ μάλα καρτερός ἐσσι  θεός που σοὶ τό γ ἔδωκεν.
οἴκαδ ἰὼν σὺν νηυσί τε σῇς καὶ σοῖς ἑτάροισιν
180 . , , ,
, :
- , 
!
;
Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε· σέθεν δ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω
οὐδ ὄθομαι κοτέοντος. ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε·
ὡς ἔμ ἀφαιρεῖται Χρυσηίδα Φοῖβος Ἀπόλλων,
τὴν μὲν ἐγὼ σὺν νηί τ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισιν
πέμψω, ἐγὼ δέ κ ἄγω Βρισηίδα καλλιπάρῃον
185 , , ,
,
!
. .
:
αὐτὸς ἰὼν κλισίηνδε, τὸ σὸν γέρας, ὄφρ ἐὺ εἰδῇς,
ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δὲ καὶ ἄλλος
ἶσον ἐμοὶ φάσθαι καὶ ὁμοιωθήμεναι ἄντην.
ὣς φάτο· Πηλεΐωνι δ ἄχος γένετ, ἐν δέ οἱ ἦτορ
στήθεσσιν λασίοισι διάνδιχα μερμήριξεν,
190 , , ,
,
, .
, ,
,
ἢ ὅ γε φάσγανον ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
τοὺς μὲν ἀναστήσειεν, ὃ δ Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι,
ἠὲ χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν.
ἧος ὃ ταῦθ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
ἕλκετο δ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ Ἀθήνη
195 ; ,
́ .
, ,
, .
;
οὐρανόθεν· πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε.
στῆ δ ὄπιθεν, ξανθῆς δὲ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα,
οἴῳ φαινομένη· τῶν δ ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο.
θάμβησεν δ Ἀχιλεύς, μετὰ δ ἐτράπετ· αὐτίκα δ ἔγνω
200 -; .
:
, ?
?
, :
Παλλάδ Ἀθηναίην  δεινὼ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν 
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
τίπτ αὖτ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, εἰλήλουθας;
ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο;
ἀλλ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τελέεσθαι ὀίω·
205 !
:
, ,
; ,
́ .
ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ ἄν ποτε θυμὸν ὀλέσσῃ.
τὸν δ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
ἦλθον ἐγὼ παύσουσα τὸ σὸν μένος, αἴ κε πίθηαι,
οὐρανόθεν· πρὸ δέ μ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε.
210 , , !
, , , .
, :

. !
ἀλλ ἄγε, λῆγ ἔριδος, μηδὲ ξίφος ἕλκεο χειρί·
ἀλλ ἦ τοι ἔπεσιν μὲν ὀνείδισον, ὡς ἔσεταί περ.
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
καί ποτέ τοι τρὶς τόσσα παρέσσεται ἀγλαὰ δῶρα
ὕβριος εἵνεκα τῆσδε· σὺ δ ἴσχεο, πείθεο δ ἡμῖν.
215 , :
, , ,
, .
, , .
,
τὴν δ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
χρὴ μὲν σφωίτερόν γε, θεά, ἔπος εἰρύσσασθαι
καὶ μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον· ὣς γὰρ ἄμεινον.
ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται, μάλα τ ἔκλυον αὐτοῦ.
ἦ, καὶ ἐπ ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν,
220 ́ ,
.
-, .

, :
ἂψ δ ἐς κουλεὸν ὦσε μέγα ξίφος, οὐδ ἀπίθησεν
μύθῳ Ἀθηναίης. ἣ δ Οὔλυμπόνδε βεβήκει
δώματ ἐς αἰγιόχοιο Διὸς μετὰ δαίμονας ἄλλους.
Πηλεΐδης δ ἐξαῦτις ἀταρτηροῖς ἐπέεσσιν
Ἀτρεΐδην προσέειπε, καὶ οὔ πω λῆγε χόλοιο·
225 !
,

. .
οἰνοβαρές, κυνὸς ὄμματ ἔχων, κραδίην δ ἐλάφοιο,
οὔτε ποτ ἐς πόλεμον ἅμα λαῷ θωρηχθῆναι
οὔτε λόχονδ ἰέναι σὺν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
τέτληκας θυμῷ· τὸ δέ τοι κὴρ εἴδεται εἶναι.
ἦ πολὺ λώιόν ἐστι κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν
230 , .
, ,  !
,  .

́ , ,
δῶρ ἀποαιρεῖσθαι, ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ,
δημοβόρος βασιλεύς, ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις·
ἦ γὰρ ἄν, Ἀτρεΐδη, νῦν ὕστατα λωβήσαιο.
ἀλλ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἔπι μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·
ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε φύλλα καὶ ὄζους
235 , ,
,
;
, , .
:
φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν,
οὐδ ἀναθηλήσει· περὶ γάρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψεν
φύλλα τε καὶ φλοιόν· νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν
ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας
πρὸς Διὸς εἰρύαται· ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος 
240 ,
; ,
, -
́ ;
, !
ἦ ποτ Ἀχιλλῆος ποθὴ ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν
σύμπαντας· τότε δ οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ
χραισμεῖν, εὖτ ἂν πολλοὶ ὑφ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
θνῄσκοντες πίπτωσι· σὺ δ ἔνδοθι θυμὸν ἀμύξεις
χωόμενος, ὅ τ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισας.
245 , ́
, , .
, .
, .
.
ὣς φάτο Πηλεΐδης, ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ
χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, ἕζετο δ αὐτός·
Ἀτρεΐδης δ ἑτέρωθεν ἐμήνιε. τοῖσι δὲ Νέστωρ
ἡδυεπὴς ἀνόρουσε, λιγὺς Πυλίων ἀγορητής,
τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης μέλιτος γλυκίων ῥέεν αὐδή.
250 , ,
́ -
,  .
, :
! !
τῷ δ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων
ἐφθίαθ, οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδὲ γένοντο
ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ, μετὰ δὲ τριτάτοισιν ἄνασσεν.
ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
ὢ πόποι, ἦ μέγα πένθος Ἀχαιίδα γαῖαν ἱκάνει.
255 ,
,
, , 
, , !
: .
ἦ κεν γηθήσαι Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες,
ἄλλοι τε Τρῶες μέγα κεν κεχαροίατο θυμῷ,
εἰ σφῶιν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιιν,
οἳ πέρι μὲν βουλὴν Δαναῶν, πέρι δ ἐστὲ μάχεσθαι.
ἀλλὰ πίθεσθ· ἄμφω δὲ νεωτέρω ἐστὸν ἐμεῖο.
260 - , , ;
, .
, , 
, , ,
, , , ,
ἤδη γάρ ποτ ἐγὼ καὶ ἀρείοσιν ἠέ περ ὑμῖν
ἀνδράσιν ὡμίλησα, καὶ οὔ ποτέ μ οἵ γ ἀθέριζον.
οὐ γάρ πω τοίους ἴδον ἀνέρας οὐδὲ ἴδωμαι,
οἷον Πειρίθοόν τε Δρύαντά τε ποιμένα λαῶν
Καινέα τ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον
265 , .
, .
, ,
, .
, , , ,
[Θησέα τ Αἰγεΐδην ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν].
κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν·
κάρτιστοι μὲν ἔσαν καὶ καρτίστοις ἐμάχοντο,
φηρσὶν ὀρεσκῴοισι, καὶ ἐκπάγλως ἀπόλεσσαν.
καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον ἐκ Πύλου ἐλθὼν
270 : .
.
, .

. . .
τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης, καλέσαντο γὰρ αὐτοί,
καὶ μαχόμην κατ ἔμ αὐτὸν ἐγώ· κείνοισι δ ἀν οὔ τις
τῶν, οἳ νῦν βροτοί εἰσιν ἐπιχθόνιοι, μαχέοιτο.
καὶ μέν μευ βουλέων ξύνιεν πείθοντό τε μύθῳ.
ἀλλὰ πίθεσθε καὶ ὔμμες, ἐπεὶ πείθεσθαι ἄμεινον.
275 , , ,
: .
, , :
, ,
-, .
μήτε σὺ τόνδ, ἀγαθός περ ἐών, ἀποαίρεο κούρην,
ἀλλ ἔα, ὥς οἱ πρῶτα δόσαν γέρας υἷες Ἀχαιῶν·
μήτε σύ, Πηλεΐδη, θέλ ἐριζέμεναι βασιλῆι
ἀντιβίην, ἐπεὶ οὔ ποθ ὁμοίης ἔμμορε τιμῆς
σκηπτοῦχος βασιλεύς, ᾧ τε Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν.
280 , ́ ,
: .
, , ,
:
, .
εἰ δὲ σὺ καρτερός ἐσσι θεὰ δέ σε γείνατο μήτηρ,
ἀλλ ὅδε φέρτερός ἐστιν, ἐπεὶ πλεόνεσσιν ἀνάσσει.
Ἀτρεΐδη, σὺ δὲ παῦε τεὸν μένος· αὐτὰρ ἐγώ γε
λίσσομ Ἀχιλλῆι μεθέμεν χόλον, ὃς μέγα πᾶσιν
ἕρκος Ἀχαιοῖσιν πέλεται πολέμοιο κακοῖο.
285 :
, , !
,
,
. .
τὸν δ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·
ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα, γέρον, κατὰ μοῖραν ἔειπες·
ἀλλ ὅδ ἀνὴρ ἐθέλει πέρι πάντων ἔμμεναι ἄλλων,
πάντων μὲν κρατέειν ἐθέλει πάντεσσι δ ἀνάσσειν
πᾶσι δὲ σημαίνειν, ἅ τιν οὐ πείσεσθαι ὀίω.
290
, ?
, :
,
, , .
εἰ δέ μιν αἰχμητὴν ἔθεσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι;
τὸν δ ἄρ ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς·
ἦ γάρ κεν δειλός τε καὶ οὐτιδανὸς καλεοίμην,
εἰ δὴ σοὶ πᾶν ἔργον ὑπείξομαι, ὅττι κεν εἴπῃς·
295 -;
: !
, :
-
: , .
ἄλλοισιν δὴ ταῦτ ἐπιτέλλεο· μὴ γὰρ ἐμοί γε
[σήμαιν· οὐ γὰρ ἐγώ γ ἔτι σοὶ πείσεσθαι ὀίω].
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
χερσὶ μὲν οὔ τοι ἐγώ γε μαχέσσομαι εἵνεκα κούρης,
οὔτε σοὶ οὔτε τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ ἀφέλεσθέ γε δόντες·
300 , ́ ,
, !
, , :
!
,
τῶν δ ἄλλων, ἅ μοι ἔστι θοῇ παρὰ νηὶ μελαίνῃ,
τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελὼν ἀέκοντος ἐμεῖο.
εἰ δ ἄγε μὴν πείρησαι, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε·
αἶψά τοι αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί.
ὣς τώ γ ἀντιβίοισι μαχεσσαμένω ἐπέεσσιν
305 .

, .
,
, ,
ἀνστήτην, λῦσαν δ ἀγορὴν παρὰ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
Πηλεΐδης μὲν ἐπὶ κλισίας καὶ νῆας ἐίσας
ἤιε σύν τε Μενοιτιάδῃ καὶ οἷς ἑτάροισιν·
Ἀτρεΐδης δ ἄρα νῆα θοὴν ἅλαδε προέρυσσεν,
ἒς δ ἐρέτας ἔκρινεν ἐείκοσιν, ἒς δ ἑκατόμβην
310 ,
. .
.
.
.
βῆσε θεῷ, ἀνὰ δὲ Χρυσηίδα καλλιπάρῃον
εἷσεν ἄγων· ἒν δ ἀρχὸς ἔβη πολύμητις Ὀδυσσεύς.
οἳ μὲν ἔπειτ ἀναβάντες ἐπέπλεον ὑγρὰ κέλευθα,
λαοὺς δ Ἀτρεΐδης ἀπολυμαίνεσθαι ἄνωγεν.
οἵ δ ἀπελυμαίνοντο καὶ εἰς ἅλα λύματα βάλλον,
315
.
.
.
, ,
ἔρδον δ Ἀπόλλωνι τεληέσσας ἑκατόμβας
ταύρων ἠδ αἰγῶν παρὰ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·
κνίση δ οὐρανὸν ἷκεν ἑλισσομένη περὶ καπνῷ.
ὣς οἳ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν· οὐ δ Ἀγαμέμνων
λῆγ ἔριδος, τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ Ἀχιλῆι,
320
:
, ,
, .
, ,
ἀλλ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπεν,
τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρηρὼ θεράποντε·
ἔρχεσθον κλισίην Πηληιάδεω Ἀχιλῆος·
χειρὸς ἑλόντ ἀγέμεν Βρισηίδα καλλιπάρῃον.
εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
325 ́ , .
, .
.
, , ,
.
ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι· τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται.
ὣς εἰπὼν προΐει, κρατερὸν δ ἐπὶ μῦθον ἔτελλεν.
τὼ δ ἀκέοντε βάτην παρὰ θῖν ἁλὸς ἀτρυγέτοιο,
Μυρμιδόνων δ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην.
τὸν δ εὗρον παρά τε κλισίῃ καὶ νηὶ μελαίνῃ
330 , .
, , ,
.
:
, , !
ἥμενον· οὐδ ἄρα τώ γε ἰδὼν γήθησεν Ἀχιλλεύς.
τὼ μὲν ταρβήσαντε καὶ αἰδομένω βασιλῆα
στήτην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδ ἐρέοντο·
αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·
χαίρετε, κήρυκες, Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν·
335 : , .
.
, ,
.
ἆσσον ἴτ· οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι, ἀλλ Ἀγαμέμνων,
ὃ σφῶι προΐει Βρισηίδος εἵνεκα κούρης.
ἀλλ ἄγε, διογενὲς Πατρόκλεες, ἔξαγε κούρην
καί σφωιν δὸς ἄγειν. τὼ δ αὐτὼ μάρτυροι ἔστων
πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων
340 ,
,
! ,
, ,
, , .
καὶ πρὸς τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος, εἴ ποτε δ αὖτε
χρειὼ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι
τοῖς ἄλλοις. ἦ γὰρ ὅ γ ὀλοιῇσι φρεσὶ θύει,
οὐδέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω,
ὅππως οἱ παρὰ νηυσὶ σόοι μαχέονται Ἀχαιοί.
345 . .
,
́ , .
. ,
, , ,
ὣς φάτο· Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ ἑταίρῳ,
ἐκ δ ἄγαγε κλισίης Βρισηίδα καλλιπάρῃον,
δῶκε δ ἄγειν. τὼ δ αὖτις ἴτην παρὰ νῆας Ἀχαιῶν·
ἣ δ ἀέκουσ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
δακρύσας ἑτάρων ἄφαρ ἕζετο νόσφι λιασθεὶς
350 . ,
:
! ,

? .
θῖν ἔφ ἁλὸς πολιῆς, ὁράων ἐπὶ οἴνοπα πόντον·
πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς·
μῆτερ, ἐπεί μ ἔτεκές γε μινυνθάδιόν περ ἐόντα,
τιμήν πέρ μοι ὄφελλεν Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξαι
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης· νῦν δ οὐδέ με τυτθὸν ἔτισεν.
355
: .
. ,
.
, , ,
ἦ γάρ μ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας, αὐτὸς ἀπούρας.
ὣς φάτο δάκρυ χέων· τοῦ δ ἔκλυε πότνια μήτηρ
ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι.
καρπαλίμως δ ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠύτ ὀμίχλη
360 , ,
, :
, , ?
? , , !
, , :
καί ῥα πάροιθ αὐτοῖο καθέζετο δάκρυ χέοντος,
χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ ἔφατ ἔκ τ ὀνόμαζεν·
τέκνον, τί κλαίεις; τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;
ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.
τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
365 . , , ?
, ,
, .
.
.
οἶσθα· τί ἦ τοι ταῦτα ἰδυίῃ πάντ ἀγορεύω;
ᾠχόμεθ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος,
τὴν δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα.
καὶ τὰ μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν υἷες Ἀχαιῶν,
ἐκ δ ἕλον Ἀτρεΐδῃ Χρυσηίδα καλλιπάρῃον.
370 , ,
,
, .
, ,
,
Χρύσης δ αὖθ ἱερεὺς ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος
ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ ἀπερείσι ἄποινα,
στέμματ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς,
375 , .

.
́ .
.
Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω κοσμήτορε λαῶν.
ἔνθ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ
αἰδεῖσθαί θ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·
ἀλλ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ,
ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δ ἐπὶ μῦθον ἔτελλεν.
380 .
, .
. ́
.
. ,
χωόμενος δ ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο· τοῖο δ Ἀπόλλων
εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν.
ἧκε δ ἐπ Ἀργεΐοισι κακὸν βέλος· οἱ δέ νυ λαοὶ
θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο
πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν. ἄμμι δὲ μάντις
385 , .
́ .
. ,
. !
εὖ εἰδὼς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.
αὐτίκ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·
Ἀτρεΐωνα δ ἔπειτα χόλος λάβεν, αἶψα δ ἀναστὰς
ἠπείλησεν μῦθον, ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστίν.
τὴν μὲν γὰρ σὺν νηὶ θοῇ ἑλίκωπες Ἀχαιοὶ
390 .

, .
, !
, ,
ἐς Χρύσην πέμπουσιν, ἄγουσι δὲ δῶρα ἄνακτι·
τὴν δὲ νέον κλισίηθεν ἔβαν κήρυκες ἄγοντες
κούρην Βρισῆος, τήν μοι δόσαν υἷες Ἀχαιῶν.
ἀλλὰ σύ, εἰ δύνασαί γε, περίσχεο παιδὸς ἐῆος.
ἐλθοῦσ Οὔλυμπόνδε Δία λίσαι· εἴ ποτε δή τι
395 - .
,
,

, , 
ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διὸς ἠὲ καὶ ἔργῳ 
πολλάκι γάρ σεο πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄκουσα
εὐχομένης, ὅτ ἔφησθα κελαινεφέι Κρονίωνι
οἴη ἐν ἀθανάτοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμῦναι,
ὁππότε μιν ξυνδῆσαι Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι,
400 , -.
, , ,
;
,   .
.
Ἥρη τ ἠδὲ Ποσειδάων καὶ Παλλὰς Ἀθήνη.
ἀλλὰ σὺ τόν γ ἐλθοῦσα, θεά, ὑπελύσαο δεσμῶν,
ὦχ ἑκατόγχειρον καλέσασ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον,
ὃν Βριάρεων καλέουσι θεοί, ἄνδρες δέ τε πάντες
Αἰγαίων· ὃ γὰρ αὖτε βίῃ οὗ πατρὸς ἀμείνων.
405 ,
.
, .

, ,
ὅς ῥα παρὰ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων·
τὸν καὶ ὑπέδδεισαν μάκαρες θεοὶ οὐδέ τ ἔδησαν 
τῶν νῦν μιν μνήσασα παρέζεο καὶ λαβὲ γούνων,
αἴ κέν πως ἐθέλῃσιν ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι,
τοὺς δὲ κατὰ πρύμνας τε καὶ ἀμφ ἅλα ἔλσαι Ἀχαιοὺς
410 , ,
,
, !
, :
, ! ́ ?
κτεινομένους, ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος,
γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
ἣν ἄτην, ὅ τ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.
τὸν δ ἠμείβετ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·
ὤ μοι, τέκνον ἐμόν, τί νύ σ ἔτρεφον αἰνὰ τεκοῦσα;
415 , ,
! , !
, .
, , !
,
αἴθ ὄφελες παρὰ νηυσὶν ἀδάκρυτος καὶ ἀπήμων
ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ, οὔ τι μάλα δήν·
νῦν δ ἅμα τ ὠκύμορος καὶ ὀιζυρὸς περὶ πάντων
ἔπλεο· τῷ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισιν.
τοῦτο δέ τοι ἐρέουσα ἔπος Διὶ τερπικεραύνῳ
420 , , , .
,
, .

, .
εἶμ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγάννιφον, αἴ κε πίθηται.
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισιν
μήνι Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ ἀποπαύεο πάμπαν·
Ζεὺς γὰρ ἐς ὠκεανὸν μετ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας
χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ ἅμα πάντες ἕποντο.
425 .

, , .
, ,
, ,
δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπόνδε·
καὶ τότ ἔπειτά τοι εἶμι Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ
καί μιν γουνάσομαι  καί μιν πείσεσθαι ὀίω.
ὣς ἄρα φωνήσασ ἀπεβήσετο· τὸν δὲ λίπ αὐτοῦ
χωόμενον κατὰ θυμὸν ἐυζώνοιο γυναικός,
430 .
.
,
, , .
, ,
τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
ἐς Χρύσην ἵκανεν ἄγων ἱερὴν ἑκατόμβην.
οἳ δ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο,
ἱστία μὲν στείλαντο, θέσαν δ ἐν νηὶ μελαίνῃ,
ἱστὸν δ ἱστοδόκῃ πέλασαν προτόνοισιν ὑφέντες
435 .
, ,
, ,
́ .
.
καρπαλίμως, τὴν δ εἰς ὅρμον προέρεσσαν ἐρετμοῖς.
ἐκ δ εὐνὰς ἔβαλον, κατὰ δὲ πρυμνήσι ἔδησαν·
ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης,
ἐκ δ ἑκατόμβην βῆσαν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·
ἐκ δὲ Χρυσηὶς νηὸς βῆ ποντοπόροιο.
440 , ,
:
!

, ,
τὴν μὲν ἔπειτ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις Ὀδυσσεὺς
πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει, καί μιν προσέειπεν·
ὦ Χρύση, πρό μ ἔπεμψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
παῖδά τε σοὶ ἀγέμεν Φοίβῳ θ ἱερὴν ἑκατόμβην
ῥέξαι ὑπὲρ Δαναῶν, ὄφρ ἱλασόμεσθα ἄνακτα,
445 .
. , ,
.
,
.
ὃς νῦν Ἀργεΐοισι πολύστονα κήδε ἐφῆκεν.
ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δὲ δέξατο χαίρων
παῖδα φίλην. τοὶ δ ὦκα θεῷ ἱερὴν ἑκατόμβην
ἑξείης ἔστησαν ἐύδμητον περὶ βωμόν,
χερνίψαντο δ ἔπειτα καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο.
450 :
, , ,
!

, .
τοῖσιν δὲ Χρύσης μεγάλ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·
κλῦθί μευ, ἀργυρότοξ, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας
Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις.
ἠμὲν δή ποτ ἐμεῦ πάρος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν·
455 :
!
, . .
, ,
, ,
ἠδ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·
ἤδη νῦν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ἄμυνον.
ὣς ἔφατ εὐχόμενος· τοῦ δ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.
αὐτὰρ ἐπεί ῥ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,
αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
460 ,
.
, .
, , .
́ ,
μηρούς τ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ αὐτῶν δ ὠμοθέτησαν.
καῖε δ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἔπι δ αἴθοπα οἶνον
λεῖβε· νέοι δὲ παρ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.
αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
465 , , ,
́ .
, .
, .
, ,
μίστυλλόν τ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφ ὀβελοῖσιν ἔπειραν
ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.
αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα,
δαίνυντ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐίσης.
αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
470 , ́ ,
, .
.
,
, . , .
κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
νώμησαν δ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν·
οἳ δὲ πανημέριοι μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο
καλὸν ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν,
μέλποντες ἑκάεργον, ὃ δὲ φρένα τέρπετ ἀκούων.
475 , ,
.
, ,
.
.
ἦμος δ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,
δὴ τότε κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός.
ἦμος δ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
καὶ τότ ἔπειτ ἀνάγοντο μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν·
τοῖσιν δ ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων.
480 ́, ,
,
;
, .
, ,
οἳ δ ἱστὸν στήσαντ ἀνά θ ἱστία λευκὰ πέτασσαν·
ἐν δ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα
στείρῃ πορφύρεον μεγάλ ἴαχε νηὸς ἰούσης·
ἣ δ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
αὐτὰρ ἐπεί ῥ ἵκοντο κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν,
485
.
.
, , 
, ;
νῆα μὲν οἵ γε μέλαιναν ἐπ ἠπείροιο ἔρυσσαν
ὑψοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ὕπο δ ἕρματα μακρὰ τάνυσσαν,
αὐτοὶ δ ἐσκίδναντο κατὰ κλισίας τε νέας τε.
αὐτὰρ ὃ μήνιε νηυσὶ παρήμενος ὠκυπόροισιν
διογενὴς Πηλῆος ὑὸς πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
490 , ,
. ,
, .
,
οὔτε ποτ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν
οὔτε ποτ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ
αὖθι μένων, ποθέεσκε δ ἀυτήν τε πτόλεμόν τε.
ἀλλ ὅτε δή ῥ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ ἠώς,
καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες
495 ; .
. ,
.
, ,
.
πάντες ἅμα, Ζεὺς δ ἦρχε. Θέτις δ οὐ λήθετ ἐφετμέων
παιδὸς ἑοῦ, ἀλλ ἥ γ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης,
ἠερίη δ ἀνέβη μέγαν οὐρανὸν Οὔλυμπόν τε.
εὗρεν δ εὐρύοπα Κρονίδην ἄτερ ἥμενον ἄλλων
ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο.
500 ,
,
, -:
, !
, :
καί ῥα πάροιθ αὐτοῖο καθέζετο καὶ λάβε γούνων
σκαιῇ, δεξιτερῇ δ ἄρ ὑπ ἀνθερεῶνος ἑλοῦσα
λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·
Ζεῦ πάτερ, εἴ ποτε δή σε μετ ἀθανάτοισιν ὄνησα
ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ·
505 ,  .
:
́ , , .
, !
,
τίμησόν μοι υἱόν, ὃς ὠκυμορώτατος ἄλλων
ἔπλετ, ἀτάρ μιν νῦν γε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
ἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας, αὐτὸς ἀπούρας.
ἀλλὰ σύ πέρ μιν τῖσον, Ὀλύμπιε μητίετα Ζεῦ·
τόφρα δ ἐπὶ Τρώεσσι τίθει κράτος, ὄφρ ἂν Ἀχαιοὶ
510 .
. .
. , ,
:
,
υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ.
ὣς φάτο· τὴν δ οὔ τι προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς,
ἀλλ ἀκέων δὴν ἧστο. Θέτις δ, ὡς ἥψατο γούνων,
ὣς ἔχετ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις·
νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον,
515 ; ; ,
, .
:
!
. .
ἢ ἀπόειπ, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφρ ἐὺ εἰδῶ,
ὅσσον ἐγὼ μετὰ πᾶσιν ἀτιμοτάτη θεός εἰμι.
τὴν δὲ μέγ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
ἦ δὴ λοίγια ἔργ, ὅ τέ μ ἐχθοδοπῆσαι ἐφήσεις
Ἥρῃ, ὅτ ἄν μ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.
520
, .
, .
, .
, , .
ἣ δὲ καὶ αὔτως μ αἰὲν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν
νεικεῖ καί τέ με φησὶ μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγειν.
ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν αὖτις ἀπόστιχε, μή τι νοήσῃ
Ἥρη· ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται, ὄφρα τελέσσω.
εἰ δ ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι, ὄφρα πεποίθῃς·
525   ,
: ,
, .
- ;
τοῦτο γὰρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ ἀθανάτοισι μέγιστον
τέκμωρ· οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδ ἀπατηλὸν
οὐδ ἀτελεύτητον, ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.
ἦ, καὶ κυανέῃσιν ἐπ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων·
ἀμβρόσιαι δ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος
530 . .
, .
,
.
;
κρατὸς ἄπ ἀθανάτοιο, μέγαν δ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.
τώ γ ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν· ἣ μὲν ἔπειτα
εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ αἰγλήεντος Ὀλύμπου,
Ζεὺς δὲ ἑὸν πρὸς δῶμα. θεοὶ δ ἅμα πάντες ἀνέσταν
ἐξ ἑδέων, σφοῦ πατρὸς ἐναντίον· οὐδέ τις ἔτλη
535 , .
.
, , -
, .
:
μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.
ὣς ὃ μὲν ἔνθα καθέζετ ἐπὶ θρόνου· οὐ δέ μιν Ἥρη
ἠγνοίησεν ἰδοῦσ, ὅτι οἱ συμφράσσατο βουλὰς
ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος.
αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα·
540 , ?
, ,
.
, , , .
:
τίς δ αὖ τοι, δολομῆτα, θεῶν συμφράσσατο βουλάς;
αἰεί τοι φίλον ἐστὶν ἐμεῦ ἄπο νόσφιν ἐόντα
κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν, οὐδέ τί πώ μοι
πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος, ὅττι νοήσῃς.
τὴν δ ἠμείβετ ἔπειτα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
545 ! .
, , , .
, ,
  , .
, ,
Ἥρη, μὴ δὴ πάντας ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους
εἰδήσειν· χαλεποί τοι ἔσοντ ἀλόχῳ περ ἐούσῃ.
ἀλλ ὃν μέν κ ἐπιεικὲς ἀκουέμεν, οὔ τις ἔπειτα
οὔτε θεῶν πρότερος τόν γ εἴσεται οὔτ ἀνθρώπων·
ὃν δέ κ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαι 
550 , .
:
, , ?
?
, .
μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μηδὲ μετάλλα.
τὸν δ ἠμείβετ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
αἰνότατε Κρονίδη, ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες!
καὶ λίην σε πάρος γ οὔτ εἴρομαι οὔτε μεταλλῶ,
ἀλλὰ μάλ εὔκηλος τὰ φράζεαι, ἅσσ ἐθέλῃσθα·
555 ,
, .
, ;
, , , ,
.
νῦν δ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή σε παρείπῃ
ἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·
ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων.
τῇ σ ὀίω κατανεῦσαι ἐτήτυμον, ὡς Ἀχιλῆα
τιμήσεις, ὀλέσεις δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
560 , :
, ! , !
, , ,
. .
, , , !
τὴν δ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
δαιμονίη, αἰεὶ μὲν ὀίεαι, οὐδέ σε λήθω·
πρῆξαι δ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλ ἀπὸ θυμοῦ
μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι· τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται.
εἰ δ οὕτω τοῦτ ἐστίν, ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι.
565 , , , .
, , ,
, , .
. .
, .
ἀλλ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δ ἐπιπείθεο μύθῳ·
μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν, ὅσοι θεοὶ εἴσ ἐν Ὀλύμπῳ,
ἆσσον ἰόνθ, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.
ὣς ἔφατ· ἔδδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,
καί ῥ ἀκέουσα καθῆστο, ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ.
570 .
.
, .
,
- ,
ὤχθησαν δ ἀνὰ δωμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες.
τοῖσιν δ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ ἀγορεύειν,
μητρὶ φίλῃ ἐπὶ ἦρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·
ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδ ἔσσεται οὐδ ἔτ ἀνεκτά,
εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε,
575 !
, !
, , , 
,
.
ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον· οὐδέ τι δαιτὸς
ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.
μητρὶ δ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ,
πατρὶ φίλῳ ἐπὶ ἦρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε
νεικείῃσι πατήρ, σὺν δ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.
580
: .
, , .
́ .
, ,
εἴ περ γάρ κ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς
ἐξ ἑδέων στυφελίξαι  ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.
ἀλλὰ σὺ τόν γ ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν·
αὐτίκ ἔπειθ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.
ὣς ἄρ ἔφη, καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλον
585 ́ :
, , ,
, ,
. , ,
: !
μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπεν·
τέτλαθι, μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ,
μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι
θεινομένην· τότε δ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περ
χραισμεῖν· ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι.
590 , ,
.
,
, ; - .
.
ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα
ῥῖψε, ποδὸς τεταγών, ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο.
πᾶν δ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δ ἠελίῳ καταδύντι
κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·
ἔνθα με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα.
595 .
, , .
,
, ́ ́ ́.
,
ὣς φάτο· μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη,
μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον.
αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσιν
οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων.
ἄσβεστος δ ἄρ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσιν,
600 , , , .

, .
,
, .
ὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.
ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
δαίνυντ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐίσης,
οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος, ἣν ἔχ Ἀπόλλων,
Μουσάων θ, αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.
605 , ,
,  ,
, , ,
.
,
αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο,
οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.
Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤι Ὀλύμπιος ἀστεροπητής,
610 , .
, , , .
ἔνθα πάρος κοιμᾶθ, ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·
ἔνθα καθεῦδ ἀναβάς, πάρα δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.


  • . 9.   . [ : , , ́ ( : ́  ). , , . , , . , . , , , ,   .  . . .]
  • . 39.   , : .
  • . 225. , .
  • . 263. , .  , .   , .
  • . 268.   .
  • . 404.     .
  • . 470.   , (25) (35); .
  • . 486. .
  • . 599. : .
  • . 603.   (  ).
  • 1327008056 1327008057 1327008058 1344010002 1344010003 1344010004

    , .