|  |  |



. 1, . 21, . 1

. 2- ., . . 1. . IIV. , , 2008.
. . . , . . (. 1022).
. : . . ; . I: . . .
Digesta Iustiniani Augusti. Ed. Mommsen Krüger. Vol. I. Berolini, 1870.
  • XXI. ,

  • 1. 1- .
  • (pr.) (), , . (), (-) , . , () , , , , , . , , , ( ), . , , , , . , , (-) , .
  • (1) () , , , . , , , . , . : , , , , .
  • XXI. De officio eius, cui mandata est iurisdictio

  • 1. Papinianus libro primo quaestionum
  • B. 6, 24, 2 (pr.) Quaecumque specialiter lege vel senatus consulto vel constitutione principum tribuuntur, mandata iurisdictione non transferuntur: quae vero iure magistratus competunt, mandari possunt. et ideo videntur errare magistratus, qui cum publici iudicii habeant exercitionem lege vel senatus consulto delegatam, veluti legis Iuliae de adulteriis et si quae sunt aliae similes, iurisdictionem suam mandant. huius rei fortissimum argumentum, quod lege Iulia de vi nominatim cavetur, ut is, cui optigerit exercitio, possit eam si proficiscatur mandare: non aliter itaque mandare poterit, quam si abesse coeperit, cum alias iurisdictio etiam a praesente mandetur. et si a familia dominus occisus esse dicetur, cognitionem praetor, quam ex senatus consulto habet, mandare non poterit.
  • (1) Qui mandatam iurisdictionem suscepit, proprium nihil habet, sed eius, qui mandavit, iurisdictione utitur. verius est enim more maiorum iurisdictionem quidem transferri, sed merum imperium quod lege datur non posse transire: quare nemo dicit animadversionem legatum proconsulis habere mandata iurisdictione. Paulus notat: et imperium, quod iurisdictioni cohaeret, mandata iurisdictione transire verius est.
1496002019 1496002029 1496002032 3300121002 3300121003 3300121004