| |
.

?


.1 , : . , - , . . , 59 . , , 50- . , , 54 . . , , , ( 1: Suet. Iul. 83. 12)1,   , ?  , , .

  , .   . , , , , . , ( ) .

86 . . , . , ; ( 2: Plut. Pomp. 4. 23). .2 82 . , ( 3: Plut. Pomp. 9. 3). - ; - . .

, , , , , , , , . , , , , , , , , [1]. , ( 4 () (): Plut. Pomp. 9. 2, Sull. 33. 3), .   . , . , , , , . , , , , , 62 . !

7877 . , 78 ., , , , , . 83 . , , . , , . , , ( 5: Plut. Sull. 34. 4). , -, , 77 . , , , ( ), ( 6 () (): Liv. Per. 90; .3 Plut. Pomp. 16. 25). , . , .

  . 54 . . , - ( , )   . , , . . 54 . ;   , ,  , (laudatio) ( ).   , . , ( 7 () (): Cic. Att. 4. 15. 7; Ascon. Scaur. 28. 7C).

- , , . , , . , , , , , 53 . , , , .

, 52 . 60- , , (Broughton T. R. S. The Magistrates of the Roman Republic. Vol. 2 N. Y., 1951. P. 153, 163 181). - , , , . (Gruen E. The Last Generation of the Roman Republic. Berkeley, 1974. P. 108, n. 65); , , 70 . (?), . , , .

.4 52 . , . , . , ,  , ,  52 ., , , . , 18 ( 20  - ), ,   , ,  , , , , , , , - ( 8: Ascon. Milon. 36. 1823 C).

, , , , . : Hypsaeo summe studebat quod fuerat eius quaestor[2] ( 9: Ascon. Milon. 35. 1718 C). ; - , , , . , (de vi) ( ), (de ambitu), . , , , . , , . , , , , , , , , ( 10 () (): Val. Max. 9. 5. 3; Plut. Pomp. 55. 6).

. 52 . - . , ; , .5 , . : , ( ) . . 51 ., , . , 52 . , , ( 11 () (): Val. Max. 4. 2. 7; Cic. Fam. 8. 1. 5). , . .

. ; , ,   , . , [3], (laudatio); , , , ( 12: Plut. Pomp. 55. 5). , , . : 54 . , .

,   , ,  , , . 67 . , , . , , , ,   . 71 . , , . 66 63 . . 58 . ,     , , , .

, 57 54 .; , , , ( 10000 .6 ). , , (maiestas, ); 38 32 ( 13: Cic. Att. 4. 18. 1). (repetundae); , , , , ( 14: Cass. Dio. XXXIX. 63. 25). , . , , , . , .

52 .: ? . 54 . 52 . , , , . , , . , , . , , , .


.7

, :


:


1: Suet. Iul. 83. 12:

Quintus Tubero tradit heredem ab eo scribi solitum ex consulatu ipsius primo usque ad initium civilis belli Cn. Pompeium, idque militibus pro contione recitatum. sed novissimo testamento tres instituit heredes sororum nepotes

, . (2) , ( . . ).


:


2: Plut. Pomp. 4. 23:

῞Αμα δὲ τῷ τελευτῆσαι τὸν Στράβωνα, δίκην κλοπῆς ἔσχεν ὑπὲρ αὐτοῦ δημοσίων χρημάτων ὁ Πομπήϊος. ἐγίνοντο δὲ τῆς δίκης αὐτῷ προαγῶνες οὐκ ὀλίγοι πρὸς τὸν κατήγορον. ἐν οἷς ὀξὺς ἅμα καὶ παρ ἡλικίαν εὐσταθὴς φαινόμενος δόξαν ἔσχε μεγάλην καὶ χάριν, ὥστε ᾿Αντίστιον στρατηγοῦντα καὶ βραβεύοντα τὴν δίκην ἐκείνην ἐρασθῆναι τοῦ Πομπηΐου καὶ γυναῖκα διδόναι τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα καὶ περὶ τούτου τοῖς φίλοις διαλέγεσθαι. δεξαμένου δὲ Πομπηΐου καὶ γενομένων ἐν αὐτοῖς ἀπορρήτων ὁμολογιῶν, ὅμως οὐκ ἔλαθε τοὺς πολλοὺς τὸ πρᾶγμα διὰ τὴν τοῦ ᾿Αντιστίου σπουδήν. τέλος δὲ τὴν γνώμην ἀναγορεύσαντος αὐτοῦ τῶν δικαστῶν ἀπολύουσαν, ὥσπερ ἐκ παραγγέλματος ὁ δῆμος ἐπεφώνησε τοῦτο δὴ τὸ τοῖς γαμοῦσιν ἐπιφωνούμενον ἐξ ἔθους παλαιοῦ, Ταλασίῳ.

, , . . , , , . . , - . , , , , , ,  ! ( . . ).


3: Plut. Pomp. 9. 3:

Πομπήϊον δὲ θαυμάζων δι ἀρετὴν καὶ μέγα νομίζων ὄφελος εἶναι τοῖς ἑαυτοῦ πράγμασιν, ἐσπούδασεν ἁμῶς γέ πως οἰκειότητι προσθέσθαι. συμβουλομένης δὲ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ τῆς Μετέλλης, πείθουσι τὸν Πομπήϊον ἀπαλλαγέντα τῆς ᾿Αντιστίας λαβεῖν γυναῖκα τὴν Σύλλα πρόγονον Αἰμιλίαν, ἐκ Μετέλλης καὶ Σκαύρου γεγενημένην, ἀνδρὶ δὲ συνοικοῦσαν ἤδη καὶ κύουσαν τότε. ῏Ην οὖν τυραννικὰ τὰ τοῦ γάμου καὶ τοῖς Σύλλα καιροῖς μᾶλλον ἢ τοῖς Πομπηΐου τρόποις πρέποντα, τῆς μὲν Αἰμιλίας ἀγομένης ἐγκύμονος παρ ἑτέρου πρὸς αὐτόν, ἐξελαυνομένης δὲ τῆς ᾿Αντιστίας ἀτίμως καὶ οἰκτρῶς, ἅτε δὴ καὶ τοῦ πατρὸς ἔναγχος ἐστερημένης διὰ τὸν ἄνδρα κατεσφάγη γὰρ ὁ ᾿Αντίστιος ἐν τῷ βουλευτηρίῳ δοκῶν τὰ Σύλλα φρονεῖν διὰ Πομπήϊον ἡ δὲ μήτηρ αὐτῆς ἐπιδοῦσα ταῦτα προήκατο τὸν βίον ἑκουσίως, ὥστε καὶ τοῦτο τὸ πάθος τῇ περὶ τὸν γάμον ἐκεῖνον τραγῳδίᾳ προσγενέσθαι καὶ νὴ Δία τὸ τὴν Αἰμιλίαν εὐθὺς διαφθαρῆναι παρὰ τῷ Πομπηΐῳ τίκτουσαν.

.8 . , , . ; , , . , , , : , , - : , - . , , , : . ( . . ).


:

4: Plut. Pomp. 9. 3:

. 3 .


4: Plut. Sull. 33. 3:

ἐνίοις δὲ γάμους ἀκουσίως ζευγνυμένων γυναικῶν. Πομπήϊόν γέ τοι βουλόμενος οἰκειώσασθαι τὸν Μάγνον, ἣν μὲν εἶχε γαμετὴν ἀφεῖναι προσέταξεν, Αἰμιλίαν δέ, Σκαύρου θυγατέρα καὶ Μετέλλης τῆς ἑαυτοῦ γυναικός, ἀποσπάσας Μανίου Γλαβρίωνος ἐγκύμονα, συνῴκισεν αὐτῷ ἀπέθανε δὲ ἡ κόρη παρὰ τῷ Πομπηΐῳ τίκτουσα.

[ ] , . : , , , , . . ( . . ).


:

5: Plut. Sull. 34. 35:

τὸν δῆμον ἀρχαιρεσιῶν ὑπατικῶν ποιῆσαι κύριον, αὐτὸς δὲ μὴ προσελθεῖν, ἀλλ ἐν ἀγορᾷ τὸ σῶμα παρέχων τοῖς βουλομένοις ὑπεύθυνον ὥσπερ ἰδιώτης ἀναστρέφεσθαι. καί τις παρὰ γνώμην αὐτοῦ θρασὺς ἀνὴρ καὶ πολέμιος ἐπίδοξος ἦν ὕπατος αἱρεθήσεσθαι, Μάρκος Λέπιδος, οὐ δι ἑαυτόν, ἀλλὰ Πομπηΐῳ σπουδάζοντι καὶ δεομένῳ τοῦ δήμου χαριζομένου. διὸ καὶ χαίροντα τῇ νίκῃ τὸν Πομπήϊον ὁ Σύλλας ἰδὼν ἀπιόντα καλέσας πρὸς ἑαυτόν, ῾Ως καλόν, ἔφη, σοῦ τὸ πολίτευμα, ὦ νεανία, τὸ Κάτλου πρότερον ἀναγορεῦσαι Λέπιδον, τοῦ πάντων ἀρίστου τὸν ἐμπληκτότατον. ὥρα μέντοι σοι μὴ καθεύδειν ὡς ἰσχυρότερον πεποιηκότι κατὰ σαυτοῦ τὸν ἀνταγωνιστήν. τοῦτο μὲν οὖν ὁ Σύλλας ὥσπερ ἀπεθέσπισε ταχὺ γὰρ ἐξυβρίσας ὁ Λέπιδος εἰς πόλεμον κατέστη τοῖς περὶ τὸν Πομπήϊον.

[] , , , , . , . , , . , , , : , , , , .   . . , , . ( . . ).


6: Liv. Per. 90:

M. Lepidus cum acta Sullae temptaret rescindere, bellum excitavit. A Q. Catulo collega Italia pulsus et in Sardinia frustra bellum molitus perit. M. Brutus, qui Cisalpinam Galliam obtinebat, a Cn. Pompeio occisus est.

.9 , , ; , , . , , . ( . . )


6: Plut. Pomp. 16. 25:

ἐδόκει δὲ πολιτικῆς ἡγεμονίας μᾶλλον ἢ στρατιωτικῆς οἰκεῖος εἶναι, τῶν ραγμάτων αὐτῶν ποθούντων τὸν Πομπήϊον οὐ διεμέλλησεν ὅπη τράπηται, προσθεὶς δὲ τοῖς ἀρίστοις ἑαυτὸν ἀπεδείχθη στρατεύματος ἡγεμὼν ἐπὶ τὸν Λέπιδον ἤδη πολλὰ τῆς ᾿Ιταλίας κεκινηκότα καὶ τὴν ἐντὸς ῎Αλπεων Γαλατίαν κατέχοντα διὰ Βρούτου στρατεύματι. Τῶν μὲν οὖν ἄλλων ἐκράτησε ῥᾳδίως ἐπελθὼν ὁ Πομπήϊος ἐν δὲ Μουτίνῃ τῆς Γαλατίας ἀντεκάθητο τῷ Βρούτῳ συχνὸν χρόνον ἐν ᾧ Λέπιδος ἐπὶ τὴν ῾Ρώμην ῥυεὶς καὶ προσκαθήμενος ἔξωθεν ὑπατείαν ᾔτει δευτέραν, ὄχλῳ πολλῷ δεδιττόμενος τοὺς ἔνδον. ἔλυσε δὲ τὸν φόβον ἐπιστολὴ παρὰ Πομπηΐου κομισθεῖσα κατωρθωκότος ἄνευ μάχης τὸν πόλεμον. ὁ γὰρ Βροῦτος, εἴτε παραδοὺς τὴν δύναμιν αὐτός, εἴτε προδοθεὶς μεταβαλομένης ἐκείνης, ἐνεχείρισε τῷ Πομπηΐῳ τὸ σῶμα, καὶ λαβὼν ἱππεῖς προπομποὺς ἀπεχώρησεν εἰς πολίχνιόν τι τῶν περὶ τὸν Πάδον, ὅπου μεθ ἡμέραν μίαν, ἐπιπέμψαντος αὐτῷ τοῦ Πομπηΐου Γεμίνιον, ἀνῃρέθη.

() , , . . , ,  , ́ . , , , . , , , . . , , , . ; , - , . ( . . ).


:

7: Cic. Att. 4. 15. 7 (, 27 54 .) (SB 90):


Pompeius fremit, queritur, Scauro studet; sed utrum fronte an mente dubitatur.

, , , , , . ( . . )


7: Ascon. Scaur. 28. 7 C:

laudaverunt Scaurum consulares novem Cn. Pompeius Magnus. horum magna pars per tabellas laudaverunt quia aberant, inter quos Pompeius quoque; nam quod erat pro cos. extra urbem morabatur.

() . , ; , . ( . . ).


:


8: Ascon. Milon. 36. 1823 C:

timebat autem Pompeius Milonem seu timere se simulabat; plerumque non domi suae sed in hortis manebat, idque ipsum in superioribus circa quos etiam magna manus militum excubabat. senatum quoque semel repente dimiserat Pompeius, quod diceret timere se adventum Milonis.

, , , , . , , , . , , . ( . . ).


.10 :


9: Ascon. Milon. 35. 1718 C:

Hypsaeo summe studebat quod fuerat eius quaestor.

, , ( . . ).


:


10: Val. Max. 9. 5. 3:

Cn. autem Pompeius quam insolenter! qui balneo egressus ante pedes suos prostratum Hypsaeum ambitus reum, et nobilem virum et sibi amicum, iacentem reliquit contumeliosa voce proculcatum: nihil enim eum aliud agere quam ut convivium suum moraretur respondit; et huius dicti conscius securo animo cenare potuit.

! , , , , , , , : , , [] ; , [] , . ( . . ).


10: Plut. Pomp. 55. 6:

καὶ γὰρ ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις ῾Υψαῖος, ἀνὴρ ὑπατικός, δίκην φεύγων καὶ παραφυλάξας τὸν Πομπήϊον ἐπὶ δεῖπνον ἀπιόντα λελουμένον, ἱκέτευε τῶν γονάτων λαβόμενος. ὁ δὲ παρῆλθεν ὑπεροπτικῶς εἰπὼν διαφθείρειν τὸ δεῖπνον αὐτόν, ἄλλο δὲ μηδὲν περαίνειν.

[ ] , , , , , , . , , , , . ( . . ).


:


11: Val. Max. 4. 2. 7:

Caelii vero Rufi ut vita inquinata ita misericordia, quam Q. Pompeio praestitit, probanda. cui a se publica quaestione prostrato, cum mater Cornelia fidei commissa praedia non redderet atque iste auxilium suum litteris implorasset, pertinacissime absenti adfuit: recitavit etiam eius epistolam in iudicio, ultimae necessitatis indicem, qua impiam Corneliae avaritiam subvertit. factum propter eximiam humanitatem ne sub Caelio quidem auctore repudiandum.


[] , , . , [] , [], [] , [] , : , . , , , . ( . . ).


11: Cic. Fam. 8. 1. 5 ( , 26 51 .) (SB 77)

urbe ac foro toto maximus rumor fuit te a Q. Pompeio in itinere occisum. ego, qui scirem Q. Pompeium Baulis embaeneticam facere et usque eo ut ego misererer eius esurire, non sum commotus et hoc mendacio, si qua pericula tibi impenderent, ut defungeremur optavi. Plancus quidem tuus Ravennae est et magno congiario donatus a Caesare nec beatus nec bene instructus est.

, . , , , , , - . ; , . ( . . ).


.11 12: Plut. Pomp. 55. 5:

πάλιν οὖν ἤκουε κακῶς, ἔτι δὲ μᾶλλον ὅτι λύσας νόμῳ τοὺς γινομένους περὶ τῶν κρινομένων ἐπαίνους, αὐτὸς εἰσῆλθε Πλάγκον ἐπαινεσόμενος. καὶ Κάτων (ἔτυχε γὰρ κρίνων) ἐπισχόμενος τὰ ὦτα ταῖς χερσὶν οὐκ ἔφη καλῶς ἔχειν αὐτῷ παρὰ τὸν νόμον ἀκούειν τῶν ἐπαίνων. ὅθεν ὁ μὲν Κάτων ἀπεβλήθη πρὸ τοῦ φέρειν τὴν ψῆφον, ἑάλω δὲ ταῖς ἄλλαις ὁ Πλάγκος σὺν αἰσχύνῃ τοῦ Πομπηΐου.

[] , , , , . , , , , . , , , . ( . . ).


:

13: Cic. Att. 4. 18. 1 (, 24 2 54 .) (SB 92):

quo modo ergo absolutus? omnino πρῷρα πρύμνα accusatorum incredibilis infantia, id est L. Lentuli L. f., quem fremunt omnes praevaricatum, deinde Pompei mira contentio, iudicum sordes. ac tamen XXXII condemnarunt, XXXVIII absolverunt. iudicia reliqua impendunt. nondum est plane expeditus.

?. : , , , , , ; , ; - , . . . ( . . ).


14: Dio XXXIX. 63. 25:

κατεψηφίσαντο αὐτοῦ, καίτοι τοῦ τε Πομπηίου πλησίον ὄντος καὶ τοῦ Κικέρωνος συναγορεύοντος αὐτῷ. ὁ γὰρ Πομπήιος κατὰ τὴν τοῦ σίτου πρόνοιαν, ἐπειδὴ πολὺς ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ διέφθαρτο, ἐκδημήσας ὥρμησε μὲν ὡς καὶ ἐς τὸ πρότερον δικαστήριον ἀπαντήσων (ἐν γὰρ τῇ ᾿Ιταλίᾳ ἦν), ὑστερήσας δὲ αὐτοῦ οὐκ ἀπεχώρησεν ἐκ τοῦ προαστείου πρὶν καὶ ἐκεῖνο τελεσθῆναι. καὶ μέντοι καὶ τοῦ δήμου ἔξω τοῦ πωμηρίου (τὴν γὰρ ἀρχὴν ἤδη τὴν τοῦ ἀνθυπάτου ἔχων οὐκ ἠδυνήθη ἐς τὴν πόλιν ἐσελθεῖν) ἀθροισθέντος πολλὰ ὑπὲρ τοῦ Γαβινίου ἐδημηγόρησε, καὶ γράμματά τέ τινα παρὰ τοῦ Καίσαρος πρὸς ἑαυτὸν ὑπὲρ αὐτοῦ πεμφθέντα ἀνέγνω, καὶ τοὺς δικαστὰς ἱκέτευσε, τόν τε Κικέρωνα οὐχ ὅπως κατηγορῆσαι ἔτ αὐτοῦ ἐκώλυσεν, ἀλλὰ καὶ ὑπερδικῆσαι [καὶ] ἔπεισεν, ὥστε καὶ ἐκ τούτου τὸ τοῦ αὐτομόλου ἔγκλημα καὶ ὄνομα ἐπὶ πλεῖόν οἱ αὐξηθῆναι.

[] , , . , , [] , , ( ); , , []. , ( [], , ), , [] , [ ]; [] , , - [] . ( . . ).

.


  • 1, , .
  • :

  • [1]   , , , (Plut. Pomp. 1013).  . .
  • [2]( ), , (. . . ).  . .
  • [3] , . Plut. Pomp. 55. 5. .
  • 1448180566 1418917596 1448177860 1464717107 1464904231 1466106812

    , .