| |

Josef Češka. Sechs Tausend Solidi dem entthronten Romulus Augustulus // Listy filologické / Folia philologica, Roč. 110, Čís. 2 (1987), pp. 119120.
2018 . . . . .

.119 476 , , , 1. , , , , , in Lucullano Campaniae castello exilii poena damnavit2.

Excerpta Valesiana 8, 38 : Ingrediens autem Ravennam (Odoacar) deposuit Augustulum de regno, cuius infantiam misertus concessit ei sanguinem, et quia pulcher erat, etiam donans ei reditum sex milia solidos misit eum intra Campaniam cum parentibus suis libere vivere[5].

, 1961 1968 , ,   6000   (cum parentibus suis)3. , 4, .

etiam donans ei reditum[7] , , , 1885 (Berolinensis Phillipps 1885) IX tamen donavit et creditor[8]5, , XII 927 (Palatinus Vaticanus 927), et quia pulcher erat 44- . 6 tamen donavit ei reditum sex milia solidos et misit eum[9], . . [10]. donavit donans, .120 tamen . [11] etiam, admodum7.

 1913 , donavit ei ut creditor[12], tamen 8. - , , , tamen donavit et creditor sex milia solidos misit eum , tamen tum ei, et solidos.

tum ei donavit creditor sex milia solidos et misit eum[13] creditor , , . , 9. , , , , , reditum, 6000 ( 27 ).

, , . donatio[14], precario[15], creditor - 10. 11 creditor, , , , - - 12.


  • 1 .: O. Seeck, RE I A (1920), s. v. Romulus Augustulus, Sp. 1105 f.; . E. Demougeot, Bedeutet das Jahr 476 das Ende des Römischen Reiches im Okzident? Klio 60/2, 1978, S. 371 f.
  • 2Marcell. com. Chron. a. 476: Augustulum filium Orestis Odoacer in Lucullano Campaniae castello exilii poena damnavit[1]; Iordan. Rom. 344: sed mox Odoacer Italiam invasit Augustulumque imperatorem de regno evulsum in Lucullano Campaniae castello exilii poena damnavit[2]; Iordan. Get. 46, 242: et Orestem interfectum Augustulum filium eius de regno pulsum in Lucullano Campaniae castello exilii poena damnavit (scil. Odoacer)[3]; Laterculus imperatorum ad Iustinum I (MGH AA XIII, p. 423): Odoacer eum (scil. Augustulum) rex Gothorum in vasa (fortasse: invasa) Roma interemptoque Oreste in Luculanum oppidum exilii poena damnavit[4].
  • 3, , (. Exc. Vales. 8, 37: superveniens autem Odoacar cum gente Scirorum occidit Orestem patricium in Placentia et fratrem eius Paulum ad Pinetam foris Classem Ravennae)[6].
  • 4. E. Stein, Geschichte des spätrömischen Reiches, I, Wien 1928, S. 589.
  • 5 . . J. Moreau, V. Velkov, Excerpta Valesiana, Lipsiae 1968, p. 11.
  • 6Ammiani Marcellini quae supersunt cum notis integris Frid. Lindenbrogii, Henr. et Hadr. Valesiorum et Iac. Gronovii quibus Thom. Reinesii quasdam et suas adjecit Io. Aug. Wagner. Editionem absolvit Car. Gottlob Aug. Erfurdt. Lipsiae 1808. De Constantio Chloro, Constantino Magno et aliis imperatoribus excerpta auctoris ignoti, Tom. I, p. 609628.  38 . p. 616.
  • 7Th. Mommsen, Chronica minora I (MGH AA IX), Berolini 1892, p. 310.
  • 8Fragmenta historica ab Henrico et Hadriano Valesio primum edita [Anonymus Valesianus]. A cura di Roberto Cessi. Raccolta degli Storici Italiani ordinata da L. A. Muratori. Nuova edizione, tomo XXIV, parte IV, Città di Castello 1913. . p. XXII 13.
  • 9. p. XXII.
  • 10 (commodatum), precarium , (D. Medicus, Der kleine Pauly IV, München 1972, Sp. 1125 f., s. v. Precarium).
  • 11. R. Cessi, op. cit., p. XXII: Latto di donazione che Odoacre fa verso Augustolo si riconnette ai rapporti famigliari fra loro esistenti. Non potrebbe darsi che verso la famiglia di Augustolo vantasse Odoacre crediti di vecchia data?[16].
  • 12Dig. L 16, 11: Gaius libro primo ad edictum provinciale: creditorum appellatione non hi tantum accipiuntur, qui pecuniam crediderunt, sed omnes, quibus ex qualibet causa debetur[17]. . F. Raber, Der kleine Pauly I, Stuttgart 1964, Sp. 1332, s. v. Creditor.
  • :

  • [1] (.).
  • [2] (.).
  • [3], , [] (.).
  • [4] [: ] , , [] (.).
  • [5] , [] , , , , , , (.).
  • [6] (.).
  • [7] (.).
  • [8] (.).
  • [9]  (.).
  • [10] tamen donavit ei reditum tamen donavit et creditor ( ): Ammiani Marcellini rerum gestarum, qui de XXXI supersunt, libri XVIII, ex ms. Codicibus emendati ab Henrico Valesio, et annotationibus illustrati. Adjecta sunt Excerpta de gestis Constantini nondum edita.  Parisiis, apud Ioannem Camusat, 1636, p. 477. , et creditor ei reditum, , , : Postremo Excerpta de gestis Constantini, quorum in Annotation. saepe mentionem facio, huic editioni nostrae subiungere placuit. Eorum autem mihi copiam fecit R. P. Iacobus Sirmondus, iudicio, doctrina, stilique elegantia, ut inter omnes constat, eminentissimus (, , . , , , , ). , . , , , , . , In excerptis, quae dicuntur Anonymi Valesiani, editores omnes vestigia presserunt Valesiorum, nullo adhibito libro manu scripto. Codex enim a Iacobo Sirmondo in lucem prolatus et a Valesiis adhibitus mox evanuit. Nuper vero in Brittannia repertus diligentissime descriptus est a Francisco Rühl qui summa cum benevolentia schedas suas mihi transmisit huiusque codicis notae optimae copiam mihi fecit ( , , , . , , . , , ) (Ammiani Marcellini rerum gestarum libri qui supersunt. Recensuit notisque selectis instruxit V. Gardthausen, vol. I.  Lipsiae, 1874, p. 280). , . . , donavit ei reditum,   , , , , . .
  • [11] .
  • [12] (.).
  • [13]  (.).
  • [14] (.).
  • [15]  .
  • [16] , , , . , ? (.).
  • [17] 1- : , , , (. . . . ).
  • 1524230070 1524230083 1536101136