|  |



. VIII, . 42

: . . II. ( 75- - 60- ). - : . 44. III. Instrumenta studiorum: 18. , , 2009. . 182208 ( 142229).
. . .
: Pliny. Natural History in 10 vol. (1st ed. 1940) / T. 3. With an English translation by H. Rackham. London, 1947.
. : C. Plini Secundi Naturalis Historiae Libri XXXVII. Vol. 2, ed. C. Mayhoff. Lipsiae, Teubner, 1909.
. 1909 ( IP ).
  • 42. (64) 154 . <>   - , - 211. , , , , 212. , , ; . , : 213, ; . , 214.
  • 155 , 215 , ,   , 216. , 217. 218 . , , 219.
  • 156 : , , , , , , . , , , . , <-> . , -, .
  • 157 , , , . , 220 , ; - . , , .
  • 158 221 , , 222, 223  ,  , , : , , , , , . , 224 , , , , , : .
  • (65) 159 . : , ; , . , .
  • 160 ( )225 226 () . , , ; , , , , , .
  • 161 , , , , < > , . , 227 , , , < > : .
  • 162 228 , : 229.

    ,   ; ,   . , , 230, 231, , . , , , - <> , .

  • (66) 163 , . , , , . ; , . , 232 , , .
  • 164 , , ; , . , ; . , , .
  • 165 ; , . , <>   ( )  : , ,   . - , <> . , . , . , . 233 , .
  • (67) 166 , 234 , , , . , . : , , , ; .

    , , , .

  • 42. (64) [154] Eidem Alexandro et equi magna raritas contigit. Bucephalan eum vocarunt sive ab aspectu torvo sive ab insigni taurini capitis armo inpressi. XIII talentis ferunt ex Philonici Pharsalii grege emptum, etiam tum puero capto eius decore. neminem hic alium quam Alexandrum regio instratu ornatus recepit in sedem, alias passim recipiens. idem in proeliis memoratae cuiusdam perhibetur operae, Thebarum oppugnatione vulneratus in alium transire Alexandrum non passus, multa praeterea eiusdem modi, propter quae rex defuncto ei duxit exequias urbemque tumulo circumdedit nomine eius.
  • [155] nec Caesaris dictatoris quemquam alium recepisse dorso equus traditur, idemque similes humanis pedes priores habuisse, hac effigie locatus ante Veneris Genetricis aedem. fecit et Divus Augustus equo tumulum, de quo Germanici Caesaris carmen est. Agrigenti conplurium equorum tumuli pyramides habent. equum adamatum a Samiramide usque in coitum Iuba auctor est.
  • [156] Scythici quidem equitatus equorum gloria strepunt: occiso regulo ex provocatione dimicante hostem, cum ad spoliandum venisset, ab equo eius ictibus morsuque confectum; alium detracto oculorum operimento et cognito cum matre coitu petiisse praerupta atque exanimatum. aequa ex causa in Reatino agro laceratum prorigam invenimus. namque et cognationum intellectus his est, atque in grege prioris anni sororem libentius etiam quam matrem equa comitatur.
  • [157] docilitas tanta est, ut universus Sybaritani exercitus equitatus ad symphoniae cantum saltatione quadam moveri solitus inveniatur. iidem praesagiunt pugnam et amissos lugent dominos: lacrimas interdum desiderio fundunt. interfecto Nicomede rege equus eius inedia vitam finivit.
  • [158] Phylarchus refert Centaretum e Galatis, in proelio occiso Antiocho, potitum equo eius conscendisse ovantem, at illum indignatione accensum domitis frenis, ne regi posset, praecipitem in abrupta isse exanimatumque una. Philistus a Dionysio relictum in caeno haerentem, ut se evellisset, secutum vestigia domini examine apium iubae inhaerente, eoque ostento tyrannidem a Dionysio occupatam.
  • (65) [159] Ingenia eorum inenarrabilia. iaculantes obsequia experiuntur difficiles conatus corpore ipso nisuque iuvantium; item tela humi collecta equiti porrigunt. nam in circo ad currus iuncti non dubie intellectum adhortationis et gloriae fatentur.
  • [160] Claudi Caesaris saecularium ludorum circensibus, excusso in carceribus auriga albati Corace, occupavere primatum, optinuere opponentes, effundentes omniaque contra aemulos, quae debuissent peritissimo auriga insistente, facientes, cum puderet hominum artes ab equis vinci, peracto legitimo cursu ad cretam stetere.
  • [161] maius augurium apud priscos plebeis circensibus excusso auriga ita, ut si staret, in Capitolium cucurrisse equos aedemque ter lustrasse; maximum vero eodem pervenisse a Veis cum palma et corona, effuso Ratumenna qui ibi vicerat, unde postea nomen portae est.
  • [162] Sarmatae longinquo itineri inedia pridie praeparant eos, potum exiguum inpertientes, atque ita per centena milia et quinquaginta continuo cursu euntibus insident.

    Vivunt annis quidam quinquagenis, feminae minore spatio; eaedem quinquennio finem crescendi capiunt, mares anno addito. forma equorum, quales maxime legi oporteat, pulcherrime quidem Vergilio vate absoluta est; sed et nos diximus in libro de iaculatione equestri condito, et fere inter omnes constare video. diversa autem circo ratio quaeritur. itaque cum bimi in alio subiungantur imperio, non ante quinquennes ibi certamen accipit.

  • (66) [163] Partum in eo genere undenis mensibus ferunt, duodecimo gignunt. coitus verno aequinoctio bimo utrimque vulgaris, sed a trimatu firmior partus. generat mas ad annos XXXIII, utpote cum a circo post vicesimum annum mittantur ad subolem. Opunte et ad XL durasse tradunt adiutum modo in attollenda priore parte corporis.
  • [164] sed ad generandum paucis animalium minor fertilitas. qua de causa intervalla admissurae dantur, nec tamen quindecim initus eiusdem anni valet tolerare. equarum libido extinguitur iuba tonsa. gignunt annis omnibus ad quadragesimum. vixisse equum LXXV annos proditur.
  • [165] in hoc genere gravida stans parit praeterque ceteras fetum diligit. et sane equis amoris innasci veneficium, hippomanes appellatum, in fronte, caricae magnitudine, colore nigro, quod statim edito partu devorat feta aut partum ad ubera non admittit. si quis praereptum habeat, olfactu in rabiem id genus agitur. amissa parente in grege armenti reliquae fetae educant orbum. terram attingere ore triduo proximo quam sit genitus negant posse. quo quis acrior, in bibendo nares mergit. Scythae per bella feminis uti malunt, quoniam urinam cursu non inpedito reddant.
  • (67) [166] Constat in Lusitania circa Olisiponem oppidum et Tagum amnem equas favonio flante obversas animalem concipere spiritum, idque partum fieri et gigni pernicissimum ita, sed triennium vitae non excedere. in eadem Hispania Gallaica gens est et Asturica; equini generis his sunt quos tieldones vocamus; minore forma appellatos asturcones gignunt, quibus non vulgaris in cursu gradus, sed mollis alterno crurum explicatu glomeratio, unde equis tolutim carpere incursum traditur arte.

    Equo fere qui homini morbi, praeterque vesicae conversio, sicut omnibus in genere veterino.


  • 211 .: Arrian. Anab. V 19. 5.
  • 212 .: Plutarch. Alex. 6.
  • 213 335 . . .
  • 214 () (. ), , 326 . . .
  • 215 (100  44 . . .)  , ; 49 . . .; 48 .  , 46 .  , 44 . . . 49 . . .
  • 216 - (Venus Genetrix) . .
  • 217 , , , , ,  (15 . . .  19 . . .). , . 17 . , , ; (, ) 9 19 . ; (III . . .) .
  • 218 (. )  , . 580 . . .
  • 219 ()  () V ( IX . . .); . : equo amisso in pyram se coniecit (Hygin. Fab. 243).
  • 220  .
  • 221 (III . . .)  .
  • 222 , , I , 261 . . . .
  • 223, ()  , III . . . ( . . ).
  • 224 (431367 . . .)  405 .
  • 225 47 . . .
  • 226 , . , .
  • 227  (. --). , ( )  Porta Ratumenna.
  • 228  , , .
  • 229 1478,7 .
  • 230Georg. III 8087.
  • 231De iaculatione equestri liber unus: .
  • 232  .
  • 233  , , , . I . . . .
  • 234 (. ) (. )  (- , . ).
  • 1327008013 1260010313 1260010314 1327008043 1327008044 1327008045