|  |
Palingenesia iuris civilis. Ed. O. Lenei. V. 2. Lipsiae, 1889.
, . . .
: . 1985, 4, . 221233, 1986, 1, . 194214.
, . , , . , . .

( )

2143 (1. 16. 4. 6) , , , . [ , () , , , , , ]. , , , , , , , , , , .

2144 (1. 16. 6 pr.  2 = 50. 17. 70) () , , , , , . , - , , , , () . (1) , (-) , (-) () , , . (2) , ( ) , ( ) .

(De iurisdictione mandanda)

2143 (1. 16. 4. 6) Post haec ingressus provinciam mandare iurisdictionem legato suo debet nec hoc ante facere, quam fuerit provinciam ingressus: est enim perquam absurdum antequam ipse iurisdictionem nanciscatur (nec enim prius ei competit, quam in eam provinciam venerit) alii eam mandare, quam non habet. sed si et ante fecerit et ingressus provinciam in eadem voluntate fuerit, credendum est videri legatum habere iurisdictionem, non exinde ex quo mandata est, sed ex quo provinciam proconsul ingressus est.

2144 (1. 16. 6 pr. 2 = 50. 17. 70) Solent etiam custodiarum cognitionem mandare legatis, scilicet ut praeauditas custodias ad se remittant, ut innocentem ipse liberet. sed hoc genus mandati extraordinarium est: nec enim potest quis gladii potestatem sibi datam vel cuius alterius coercitionis ad alium transferre, nec liberandi igitur reos ius, cum accusari apud eum non possint. (1) Sicut autem mandare iurisdictionem vel non mandare est in arbitrio proconsulis, ita adimere mandatam iurisdictionem licet quidem proconsuli, non autem debet inconsulto principe hoc facere. (2) Legatos non oportet principem consulere, sed proconsulem suum, et is ad consultationes legatorum debebit respondere.

1327002021 1327002022 1327002023 1392100003 1392100004 1392100005

, .