|  |



II

Palingenesia iuris civilis. Ed. O. Lenei. V. 2. Lipsiae, 1889.
, . . .
: . 1985, 4, . 221233, 1986, 1, . 194214.
, . , , . , . .

( )


2148 (1. 16. 7. 2) , ( ) , (1. 16. 9 pr.), (), . , , , , .

2149 (1. 16. 9. 1) , , () () (= 50. 17. 71), , , () (27. 1. 25). .

2150 (1. 16. 9. 2) , , , ,  , , (dîssimulare) ( ), 11, , .

2151 (1. 16. 9. 3) (): , , , , , , , ,   , (48. 2. 6). , - , () , () .

2152 (1. 16. 9. 46) , () , () , , , , 12. (5) , , , , , , - , , - ; , . - , - , . , , , , () . (6) , .

2153 (4. 4. 42) (minorem) . , , .

2154 (40. 13. 1) , 20 , () , , ( )13. () , 20 . (1) , 20- , ; ( ), , 20- , , .

2155 (47. 1. 3) - , , (ad ius ordinarium)14, ; - , , .

2156 (48. 3. 1)15. , : , , , . , , , , .

2157 (Vat. 119)16

(De iure dicundo)

2148 (1. 16. 7. 2) Cum plenissimam autem iurisdictionem proconsul habeat, omnium partes, qui Romae vel quasi magistratus vel extra ordinem ius dicunt, ad ipsum pertinent,

(1. 16. 9 pr.) nec quicquam est in provincia, quod non per ipsum expediatur. sane si fiscalis pecuniaria causa sit, quae ad procuratorem principis respicit, melius fecerit, si abstineat.

2149 (1. 16. 9. 1) Ubi decretum necessarium est, per libellum id expedire proconsul non poterit: (= 50. 17. 71) omnia enim, quaecumque causae cognitionem desiderant, per libellum non possunt expediri.

(27. 1. 25) Excusare se tutor per libellos non poterit.

2150 (1. 16. 9. 2) Circa advocatos patientem esse proconsulem oportet, sed cum ingenio, ne contemptibilis videatur, nec adeo dissimulare, si quos causarum concinnatores vel redemptores deprehendat, eosque solos pati postulare, quibus per edictum eius postulare permittitur.

2151 (1. 16. 9. 3) De plano autem proconsul potest expedire haec: ut obsequium parentibus et patronis liberisque patronorum exhiberi iubeat: comminari etiam et terrere filium a patre oblatum, qui non ut oportet conversari dicatur, poterit de plano: similiter et libertum non obsequentem emendare aut verbis aut fustium castigatione.

(48. 2. 6) Levia crimina audire et discutere de plano proconsulem oportet et vel liberare eos, quibus obiciuntur, vel fustibus castigare vel flagellis servos verberare.

2152 (48. 2. 6). Observare itaque eum oportet, ut sit ordo aliquis postulationum, scilicet ut omnium desideria audiantur, ne forte dum honori postulantium datur vel improbitati ceditur, mediocres desideria sua non proferant, qui aut omnino non adhibuerunt, aut minus frequentes neque in aliqua dignitate positos advocatos sibi prospexerunt. (5) Advocatos quoque petentibus debebit indulgere plerumque: feminis vel pupillis vel alias debilibus vel his, qui suae mentis non sunt, si quis eis petat: vel si nemo sit qui petat, ultro eis dare debebit. sed si qui per potentiam adversarii non invenire se advocatum dicat, aeque oportebit ei advocatum dare, ceterum opprimi aliquem per adversarii sui potentiam non oportet: hoc enim etiam ad invidiam eius qui provinciae praeest spectat, si quis tam impotenter se gerat, ut omnes metuant adversus eum advocationem suscipere. (6) Quae etiam omnium praesidum communia sunt et debent et ab his observari.

2153 (4. 4. 42) Praeses provinciae minorem in integrum restituere potest etiam contra suam vel decessoris sui sententiam: quod enim appellatio interposita maioribus praestat, hoc beneficio aetatis consequuntur minores.

2154 (40. 13. 1) Maiores viginti annis ita demum ad libertatem proclamare non possunt, si pretium ad ipsum qui veniit pervenerit: ex ceteris autem causis, quamvis maior viginti annis se venum dari passus sit, ad libertatem ei proclamare licet. (1) Minori autem viginti annis ne quidem ex causa supra scripta debet denegari libertatis proclamatio, nisi maior annis viginti factus duravit in servitute: tunc enim si pretium partitus sit, dicendum erit denegari ei debere libertatis proclamationem.

2155 (47. 1. 3) Si quis actionem, quae ex maleficiis orilur, velit exsequi: si quidem pecuniariter agere velit, ad ius ordinarium remittendus erit nec cogendus erit in crimen subscribere: enimvero si extra ordinem eius rei poenam exerceri velit, tunc subscribere eum in crimen oportebit.

2156(48. 3. 1) De custodia reorum proconsul aestimare solet, utrum in carcerem recipienda sit persona an militi tradenda vel fideiussoribus committenda vel etiam sibi. hoc autem vel pro criminis quod obicitur qualilate vel propter honorem aut propter amplissimas facultates vel pro innocentia personae vel pro dignitate eius qui accusatur facere solet.

2157 (Vat. 119) Impp. Augg. Iulio Iu[liano rescripserunt] [fac]tam dotem recte reddi sibi desiderare divusqu[e] | quod etiam in patre servabitur, qui consentiente filia re | nec moratoriae dilationi locus erit, quod mal


  • 11 , , . ., , , .
  • 12 , .
  • 13 , , , , . , .
  • 14. , .
  • 15 . , VII , II , V. . . 2187.
  • 16 , .
  • 1364002837 1364003007 1364003026 1392100006 1392100007 1392100008

    , .