|  |



IV

Palingenesia iuris civilis. Ed. O. Lenei. V. 2. Lipsiae, 1889.
, . . .
: . 1985, 4, . 221233, 1986, 1, . 194214.
, . , , . , . .

( , 1)

2163 (50. 4. 6 pr.  2) : , , , , , , , . ( ) , , , , , , , ( ), , . , , ( ) , 23. (1) , , , . ( ) , (). , (), , . , . , , . (2) , () , , , .

2164 (50. 4. 6. 35) () , ,   . (4) , , , , (-) , . (5) , , : () , , ,   24. , , () , , , .

2165 (Modest. 2 excus. (27. 1. 6. 6)) IV : () , (res publica) , ( ).

2166 (49. 18. 4) , . , , () , 25. (1) , .

2167 (50. 6. 2) - , , , .

2168 (50. 6. 3) , , , , () .

2169 (50. 7. 7) . () : , , ( ), , , ( ) , ; , 26, .

2170 (1. 3. 34) - , , , , - .

(Ad municipalem 1)

2163 (50. 4. 6 pr. 2) Rescripto divorum fratrum ad Rutilium Lupum ita declaratur: Constitutio, qua cautum est, prout quisque decurio creatus est, ut ita et magistratum apiscatur, totiens servari debet, quotiens idoneos et suffientes omnes contingit. ceterum si ita quidam tenues et exhausti sunt, ut non modo publicis honoribus pares non sint, sed et vix de suo victum sustinere possint: et minus utile et nequaquam honestum est talibus mandari magistratum, praesertim cum sint qui convenienter ei et suae fortunae et splendori publico possint creari. sciant igitur locupletiores non debere se hoc praetextu legis uti et de tempore, quo quisque in curiam allectus sit, inter eos demum esse quaerendum, qui pro substantia sua capiant honoris dignitatem. (1) Debitores rerum publicarum ad honores invitari non posse certum est nisi prius in id quod debetur rei publicae satisfecerint. sed eos demum debitores rerum publicarum accipere debemus, qui ex administratione rei publicae reliquantur: ceterum si non ex administratione sint debitores, sed mutuam pecuniam a re publica acceperint, non sunt in ea causa, ut honoribus arceantur. plane vice solutionis sufficit, ut quis aut pignoribus aut fideiussoribus idoneis caveat: et ita divi fratres Aufidio Herenniano rescripserunt. sed et si ex pollicitatione debeant, quae tamen pollicitatio recusari non potest, in ea sunt condicione, ut honoribus arceantur. (2) Si quis accasato rem non habeat, non debet honoribus prohiberi, quemadmodum non debet is, cuius accusator destiterit. ita enim imperator noster cum divo patre suo rescripsit.

2164 (50. 4. 6. 35) Sciendum est quaedam esse munera aut personae aut patrimoniorum, itidem quosdam esse honores. (4) Munera, quae patrimoniis iniunguntur, vel intributiones talia sunt, ut neque aetas ea excuset neque numerus liberorum nec alia praerogativa, quae solet a personalibus muneribus exuere. (5) Sed enim haec munera, quae patrimoniis indicuntur, duplicia sunt: nam quaedam possessoribus iniunguntur, sive municipes sunt sive non sunt, quaedam non nisi municipibus vel incolis. intributiones, quae agris fiunt vel aedificiis, possessoribus indicuntur: munera vero, quae patrimoniorum habentur non aliis quam municipibus vel incolis.

2165 (27. 1. 6. 6) Modestin. 2 excus. (2) Ulpianus libro quarto de officio proconsulis ita scribit: sed et reprobari medicum posse a republica, quamvis semel probatus sit, imperator noster cum patre Laelio Basso rescripsit.

2166 (49. 18. 4) Viae sternendae immunitatem veteranos non habere Iulio Sossiano veterano rescriptum est nam nec ab intributionibus, quae possessionibus fiunt, veteranos esse excusatos palam est. (1) Sed et naves eorum angariari posse Aelio Firmo et Antonino Claro veteranis rescriptum est.

2167 (50. 6. 2) Si qui certa condicione muneribus vel honoribus se adstrinxerunt, cum alias compelli non possent inviti suscipere istum honorem: fides eis servanda est condicioque, qua ad munera sive honores applicare se passi sunt.

2168 (50. 6. 3) Impuberes, quamvis necessitas penuriae hominum cogat, ad honores non esse admittendos rescripto ad Venidium Rufum legatum Ciliciae declaratur.

2169 (50. 7. 7) Filio propter patrem legationis vacatio ne concedatur, imperator noster cum patre Claudio Callisto rescripsit in haec verba: Quod desideras, ut propter legationem patris tui a legatione tu vaces, in intervallis honorum, qui sumptum habent, recte observatur: in impendiis legationum, quae solo ministerio obeuntur, diversa causa est.

2170 (1. 3. 34) Cum de consuetudine civitatis vel provinciae confidere quis videtur, primum quidem illud explorandum arbitror, an etiam contradictio aliquando iudicio consuetiido firmata sint.


  • 23 (. Liban., Orat. XLVIII F. 3).
  • 24 (incola)  , (. 50. 16. 239. 2). , , .
  • 25 .
  • 26 . , (in intercapedine). . Millar F. The Emperor in the Roman World (31   AD 337). L., 1977, p. 382.
  • 1327002013 1327002021 1327002022 1392100009 1392100010 1392100011

    , .