|  |



XLV, . 24

. . III. ., - , 2002. : ., , 1994.
. . .
. . , . . .
(. 2002) . . . . .
. : Loeb Classical Library, A. C. Schlesinger, 1951/1989.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

24. (1) , , , , , ? (2) , -, 71; : , ; (3) , , , , .538 , , ,  , , ? (4) , , , , ,   : , ( ), , (5) , , , , , ,   - ! (6) , , , , , , , , -; (7) , . ! (8)   , ! (9) , , :   ,   ; ?   . - , -, ? , , (10)   , , . (11) , , ;   ,   , , 72; (12) , , , , , , , , , (13) ! (14) , . - , , , , 73.

24. Quid igitur superat, quod purgemus, si nec factum hostile ullum nostrum est, et verba tumidiora legati offensionem aurium, non perniciem civitatis meruerunt? [2] Voluntatis nostrae tacitae velut litem aestimari vestris inter vos sermonibus audio, patres conscripti: favisse nos regi et illum vincere maluisse, ideo bello persequendos esse credunt alii; [3] alii vestrum voluisse quidem nos hoc, non tamen ob id bello persequendos esse; neque moribus neque legibus ullius civitatis ita comparatum esse ut, si qui velit inimicum perire, si nihil fecerit, quo id fiat, capitis damnetur. [4] His, qui nos poena, non crimine liberant, gratiam quidem habemus; ipsi nobis hanc dicimus legem: si omnes voluimus, quod arguimur non distinguimus voluntatem a facto, omnes plectamur; [5] si alii principum nostrorum vobis, alii regi faverunt, non postulo ut propter nos, qui partium vestrarum fuimus, regis fautores salvi sint; illud deprecor, ne nos propter illos pereamus. [6] Non estis vos illis infestiores, quam civitas est ipsa; et hoc quia sciebant, plerique eorum aut profugerunt aut mortem sibi consciverunt; alii damnati a nobis in potestate vestra erunt, patres conscripti. [7] Ceteri Rhodii sicut gratiam nullam meriti hoc bello, ita ne poenam quidem sumus. Priorum nostrorum benefactorum cumulus hoc, quod nunc cessatum in officio est, expleat. [8] Cum tribus regibus gessistis bella per hos annos; ne plus obsit nobis, quod uno bello cessavimus, quam quod duobus bellis pro vobis pugnavimus. [9] Philippum, Antiochum, Persea tamquam tris sententias ponite: duae nos absolvunt, una dubia est; ut gravior sit, illi de nobis si iudicarent, damnati essemus; vos iudicatis, patres conscripti, sit Rhodus in terris an funditus deleatur; [10] non enim de bello deliberatis, patres conscripti, quod inferre potestis, gerere non potestis, cum nemo Rhodiorum arma adversus vos sit laturus. [11] Si perseverabitis in ira, tempus a vobis petemus, quo hanc funestam legationem domum referamus; omnia libera capita, quidquid Rhodiorum virorum feminarum est, [12] cum omni pecunia nostra naves conscendemus ac relictis penatibus publicis privatisque Romam veniemus et omni auro et argento, quidquid publici, quidquid privati est, in comitio, in vestibulo curiae vestrae cumulato, corpora nostra coniugumque ac liberorum vestrae potestati permittemus, hic passuri, quodcumque patiendum erit; [13] procul ab oculis nostris urbs nostra diripiatur, incendatur. [14] Hostis Rhodios esse Romani iudicare possunt, facere non possunt; est enim et nostrum aliquod de nobis iudicium, quo numquam iudicabimus nos vestros hostis, nec quicquam hostile, etiam si omnia patiemur, faciemus.


  • 71 ( ).
  • 72,   . .: VIII, 37, 9.
  • 73, (), , , , , , , (.: , XXX, 4, 1017). , , , -, (   . , . 25, 23 . .).
  • 1345970024 1345970025 1345970037 1364004525 1364004526 1364004527