|  |



XCI

. . : . .: , 2003. 310 . ( . ).
. . .
: Titi Livi ab urbe condita libri. Pars VI. Lipsiae, 1882.

: Weissenborn Müller, 1881.
: Titus Livius. Römische Geschichte. Gesamtausgabe in 11 Bänden. Band 11. Ed. Hans Jürgens Hillen. DüsseldorfZürich, 2000.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14

(1) , , , . () 1, () , , () ; , , ; , . (2) virtus2, , , . , ( ) . ; , , (). , .

(3) , , 3. , 4, , 5; . (4) , ; , , . 6. (5) , , , . , ; , , .

(6) 7 , , , . , , 8, , , 9.

(7) , ( ) , ( ) 10 , , , , , 11.

(8) 12, 13, , , , , : 14, , , . (9) , 15. , , 16, ; , , . , , , , , ( ) , .

(10) 17 18, 19, , , , , 20. (11) , 21 . , , , , 22, , .

(12) , , - . 23, 24 25, , 26. , . (13) 27 , , 28, () , . , , 29 30 , (). (14) , , 31, 32. , , (quadrato agmine), 33, . (), ,

*22) 22Nocte tamen insequenti ipso pervigilante in eodem loco alia excitata turris prima luce miraculo hostibus fuit. simul et oppidi turris, quae maximum propugnaculum fuerat, subrutis fundamentis dehiscere ingentibus rimis et tum . . . . . . . . . . . . o . . . . . . . . tum igni coepit, incendiique simul et ruinae metu territi Contrebienses de muro trepidi refugerunt, et, ut legati mitterentur ad dedendam urbem, ab universa multitudine conclamatum est. 2eadem virtus, quae oppugnantem inritaverat, victorem placabiliorem fecit. obsidibus acceptis pecuniae modicam exegit summam armaque omnia ademit; transfugas liberos vivos ad se adduci iussit; fugitivos, quorum maior multitudo erat, ipsis imperavit ut interficerent. iugulatos de muro deiecerunt.

3Cum magna iactura militum quattuor et quadraginta diebus Contrebia expugnata relictoque ibi L. Insteio . . . . . . . . . . . . . . . . . ipse ad Hiberum flumen copias reduxit. ibi hibernaculis secundum oppidum, quod Castra Aelia vocatur, aedificatis ipse in castris manebat; interdiu conventum sociarum civitatium in oppido agebat. 4arma ut fierent pro copiis cuiusque populi, per totam provinciam edixerat; quibus inspectis referre vetera arma milites iussit, quae aut itineribus crebris aut oppugnationibus et proeliis inutilia facta erant, novaque iis per centuriones divisit. equitatum quoque novis instruxit armis, vestimentaque praeparata ante divisa et stipendium datum. 5fabros cum cura conquisitos undique exciverat, quibus in officina publica inclusis opus divisit, ratione inita, quid in singulos dies effici posset. itaque omnia simul instrumenta belli parabantur; neque materia artificibus praeparatis ante omnibus enixo civitatium studio nec suo quisque operi artifex deerat. 6convocatis deinde omnium populorum legationibus et civitatium gratias egit, quod, quae inperata essent, sine detrectatione praestitissent; quas ipsi res fortiter fecissent quasque in oppugnandis urbibus bostium gessisset, exposuit et ad reliqua belli cohortatus est paucis edoctos, quantum Hispaniae provinciae interesset suas partes superiores esse. 7dimisso deinde conventu iussisque omnibus bono animo esse atque in civitates revertere suas, principio veris M. Perpernam cum viginti milibus peditum, equitibus mille quingentis, in Ilurcaonum gentem misit ad tuendam regionis eius maritimam oram datis praeceptis, quibus itineribus duceret ad defendendas socias urbes, quas Pompeius oppugnaret quibusque ipsum agmen Pompei ex insidiis adgrederetur.

8Eodem tempore et ad Herennuleium, qui in isdem locis erat, litteras misit et in alteram provinciam ad L. Hirtuleium praecipiens, quem ad modum bellum administrari vellet: ante omnia ut ita socias civitates tueretur, ne acie cum Metello dimicaret, cui nec auctoritate nec viribus par esset; ne ipsi quidem consilium esse ducere adversus Pompeium iam. 9neque in aciem descensurum eum credebat: si traheretur bellum, hosti, cum mare ab tergo provinciasque omnes in potestate haberet, navibus undique commeatus venturos; ipsi autem, consumptis priore aestate quae praeparata fuissent, omnium rerum inopiam fore. Perpernam in maritimam regionem superpositum, ut ea, quae integra adhuc ab hoste sint, tueri posset, et, si qua occasio detur, incautos per tempus adgressurum. 10ipse cum suo exercitu in Berones et Autricones progredi statuit; a quibus saepe per hiemem, cum ab se oppugnarentur Celtiberiae urbes, inploratam esse opem Pompei conpererat missosque, qui itinera exercitui Romano monstrarent, et ab ipsorum equitibus vexatos saepe milites suos, quocumque a castris per oppugnationem Contrebiae pabulandi aut frumentandi causa accessissent. 11transitum quoque sibi per Arvacos in Carpetaniam in expedito fore, unde velut ex bello consilium se initurum, utrum prius hostem, utram provinciam petat, maritimamne oram, ut Pompeium ab Ilercaonia et Contestania arceat, utraque socia gente, an ad Metellum et Lusitaniam se convertat.

12Haec secum agitans Sertorius praeter Hiberum amnem per pacatos agros quietum exercitum sine ullius noxa duxit. profectus inde in Bursaonum et Cascantinorum et Graccuritanorum fines, evastatis omnibus proculcatisque segetibus ad Calagurrim Nasicam, sociorum urbem, venit transgressusque amnem propinquum urbi ponte facto castra posuit. 13postero die M. Marium quaestorem in Arvacos et Cerindones misit ad conscribendos ex iis gentibus milites frumentumque inde Contrebiam, quae Leucada appellatur, conportandum, praeter quam urbem opportunissimus ex Beronibus transitus erat, in quamcumque regionem ducere exercitum statuisset; et C. Insteium, praefectum equitum, Segoviam et in Vacaeiorum gentem ad equitum conquisitionem misit iussum cum equitibus Contrebiae sese opperiri. 14dimissis iis ipse profectus, per Vasconum agrum ducto exercitu in confinio Beronum posuit castra. postero die cum equitibus praegressus ad itinera exploranda, iusso pedite quadrato agmine sequi, ad Vareiam, validissimam regionis eius urbem, venit. haud inopinantibus iis hostis advenerat. undique equitibus et suae gentis et Autriconum..

[Aus einem Codex Vaticanus zuerst veröffentlicht von P. J. Bruns (Hamburg 1773) und Niebuhr in Cic. or. p. M. Fonteio et p. C. Rabirio fragm. Romae 1820, S. 85 f., zuletzt von Th. Mommsen am Ende seiner Ausgabe des Codex Veronensis, Berlin 1868.]


  • 1 (. ), , , . . ,   (.: Spann Ph. O. Quintus Sertorius and the Legacy of Sulla. Fayetteville, 1987. P. 198. N. 106).
  • 2 virtus , , , . , .
  • 3. .
  • 4   , . , -, . , , , (, , .), (Hübner E. Castra Aelia // RE. Bd III. 1899. Sp. 1767).
  • 5 , 70- . , 8281 . (Plut. Sert., 6, 4).
  • 6 . , (Harmand J. Larmée et le soldat à Rome de 107 à 50 av. n. e. P., 1967. P. 51. N. 184).
  • 7. ., -, .
  • 8 76 . ( . . , . 3), , , , .
  • 9 , , : , , ,   , . , (paucis)  , .
  • 10 ()  . (ilergavonenses  XXII, 21, 6). . : Plin. NH, III, 21 (ilergaones); Caes. BC, I, 60, 2 (illurgavonenses).
  • 11, , - , - .
  • 12, (. 1,  4). , , - (Münzer F. Herennius (7) // RE. Bd. VIII. 1913. Sp. 664).
  • 13, , (Pomp., 18, 3).
  • 14 , , , .
  • 15, .
  • 16, , 75 ., , , - (Plut. Sert., 21, 5; Pomp., 19, 6).
  • 17  . , .
  • 18, ,  , .
  • 19 76/75 .
  • 20 , , , .
  • 21 ( , )  , . (. ). , (. . 3). , .
  • 22  , , , . , .
  • 23  , , , . .
  • 24  (. ).
  • 25  (), , 179 . 1- , . ; , . . (Galsterer H. Untersuchungen zu römischen Städtewesen auf der Iberischen Halbinsel. B., 1971. S. 13). , , , ( . . . ., 2000. . 174175).
  • 26. .
  • 27  , ; . .
  • 28   , . , .
  • 29. .
  • 30  , . II ., . I .
  • 31  , . .
  • 32, .
  • 33  , . , . . (III, 4, 12), .
  • 1364003749 1364003750 1364003752 1364143000 1364143001 1364143002