|  |



XLIV, . 37

. . III. ., - , 2002. : ., , 1994.
. . .
. . , . . .
(. 2002) . . . . .
. : Loeb Classical Library, A. C. Schlesinger, 1951/1989.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

37. (1) , , , , (2) , , ,   , , . (3) ,   , . (4) ,  , ,   - .

(5) , , , 112, , (6) ,     113. .514 , , , , , . (7) , , ,   , , . (8) , 114 , ; (9) , , . , , , .

(10) ( , -   - ) (11) : - , , , , . (12) , , ,     , , , , , , . (13) , 115, ; , , , . :

37. Paulus postquam metata castra impedimentaque conlocata animadvertit, ex postrema acie triarios primos subducit, [2] deinde principes, stantibus in prima acie hastatis, si quid hostis moveret, postremo hastatos, ab dextro primum cornu singulorum paulatim signorum milites subtrahens. [3] Ita pedites equitibus cum levi armatura ante aciem hosti oppositis sine tumultu abducti, nec ante quam prima frons valli ac fossa perducta est, ex statione equites revocati sunt. [4] Rex quoque, cum sine detractatione paratus pugnare eo die fuisset, contentus eo quod per hostem moram fuisse scirent, et ipse in castra copias reduxit.

[5] Castris permunitis C. Sulpicius Gallus, tribunus militum secundae legionis, qui praetor superiore anno fuerat, consulis permissu ad contionem militibus vocatis pronuntiavit, nocte proxima, [6] ne quis id pro portento acciperet, ab hora secunda usque ad quartam horam noctis lunam defecturam esse. Id quia naturali ordine statis temporibus fiat, et sciri ante et praedici posse. [7] Itaque quem ad modum, quia certi solis lunaeque et ortus et occasus sint, nunc pleno orbe, nunc senescentem exiguo cornu fulgere lunam non mirarentur, ita ne obscurari quidem, cum condatur umbra terrae, trahere in prodigium debere. [8] Nocte quam pridie nonas Septembres insecuta est dies, edita hora luna cum defecisset, Romanis militibus Galli sapientia prope divina videri; [9] Macedonas ut triste prodigium, occasum regni perniciemque gentis portendens, movit nec aliter vates. Clamor ululatusque in castris Macedonum fuit, donec luna in suam lucem emersit.

[10] Postero die tantus utrique ardor exercitui ad concurrendum fuerat, ut et regem et consulem suorum quidam, quod sine proelio discessum esset, accusarent [11] regi prompta defensio erat, non eo solum quod hostis prior aperte pugnam detractans in castra copias reduxisset, sed etiam quod eo loco signa constituisset, quo phalanx, quam inutilem vel mediocris iniquitas loci efficeret, promoveri non posset. [12] Consul ad id quod pridie praetermisisse pugnandi occasionem videbatur et locum dedisse hosti, si nocte abire vellet, tunc quoque per speciem immolandi terere videbatur tempus, cum luce prima ad signum propositum pugnae exeundum in aciem fuisset. [13] Tertia demum hora sacrificio rite perpetrato ad consilium vocavit; atque ibi quod rei gerendae tempus esset loquendo et intempestive consultando videbatur quibusdam extrahere. Adversus eos sermones talem consul orationem habuit.


  • 112 . , . 45.
  • 113 ( , II, 12, 53), . , , ( ) , (14, 49), , ( , I, 15, 23) , . (VIII, 11, 1). , ( ) , , , (.: . , 17; , XXIX, 16 (6)). ( , ?)
  • 114. . 4 . 190 . . . 125 (.: XXXVII, 4, 4 . 16  . XXXVII). 75 . ( ) , , II . . .
  • 115 ( , 17, 6), , , ,   . . .
  • 1327002002 1327002004 1327002006 1364004438 1364004439 1364004440